Kurutulmuş bir çiçek çoktan yitirdiği baharinin güzel kokulu mucizesini ne kadar yansitiyorsa, bu satirlar da onun (bayan de Prie) geçmişe gömülü kaderinin fırtınalarını o kadar yansitir.
.
Arza hacet yok, halim sana ayandır.
Dile gerek yok, sessizliğim sana beyandır.
Söze lüzum yok, susuşum sana kelamdır.
Kelama ihtiyaç yok, aşkım sana figandır.
.
Sen benim;
Yaradan’dan ötürü yaradılanı sevişim,
Bir adım gelene, on adım gidişimsin,
Ve herkesi olduğu gibi kabul edişimsin.
Sen benim;
bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim,
Azla yetinişim, çoğa göz dikmeyişimsin,
Ve kapanmayan avuç içimsin.