Akıl hastanesine komiser Emre’nin bir akademisyenin cinayeti hakkında bilgi almak için gelmesi üzerine Nergis’in başından geçenleri anlatması ile başlıyor. Hikaye ilerledikçe geçmişten bir yaşama uzanıyor. Sıkı dost olan Firuz ve Ayvaz’ın şehre yeni gelen Maral’a aşık olması ile sürükleyicilik ilerliyor. Bir yandan savaş, bir yanda casusluk, bir yanda aşk… Okumaya değer güzel bir eser…
Halide Karaca, on yedi yaşında bir genç kızdır ve iki yıldır babasının timinde asker olan Ali Deniz Derenoğlu'a aşıktır. Ali Deniz'in doğum gününde ona aradığı bir kitabı almış ve hediye etmiştir. Ancak o akşam Ali Deniz ve arkadaşı Arya'nın konuşmalarına şahit olduğunda kalbi bir daha toparlanmayacak şekilde Ali Deniz tarafından kırılmıştır.
Halide doğup büyüdüğü şehri terk etmiş ve aradan geçen dokuz yılın ardından başarılı bir doktor olmuştur. Yıllardır ayak basmadığı şehre ise bir konferansa katılmak için geri dönmüştür. Ve babasına sürpriz yapmak için girdiği odada yıllar önce kalbini kıran adamla yeniden karşılaşmıştır.
Ali Deniz, geçen dokuz yılın ardından yüzbaşı olmuştur. Yıllar önce kalbini kırdığı kızı yeniden karşısında görmeyi beklemiyordur. Ali Deniz, Halide'nin kalbini geri kazanmaya ve onu bir kere daha kendinden uzaklaştırmamaya kararlıdır.
Ancak Ali Deniz'in sırlar içindeki geçmişi onların önüne çıkan en büyük engel olacaktır.
Ayıla bayıla okuduğum kitaplardan biri oldu.Halide küçük kalbine büyük kırgınlıklar saklamak zorunda kalmıştı ve yıllarca unutamadığı bir aşkın içinde debelenip duruyordu.Ali Deniz ise yıllar önce kırdığı kalbin aslında ne kadar değerli olduğunu sonradan fark etmişti.İkilinin diyaloglarını, birbirleriyle sürtüşmelerini, Ali Deniz'in kıskançlıklarını ve Halide'nin iç sesini okumak çok keyifliydi.Ali Deniz'in geçmişini, yaşamak zorunda bırakıldılğı şeyleri okudukça kalbim ağrıdı.O kadar büyük bir kalbe ve çokça sevgiye sahipken hiç sevilmemişti.Halide ise onun tüm sevilmeyişinin karşılığı gibi onu o kadar çok sevdi ki...Halide'nin babasına ise ayrı sinirlendim.Adamın içine şeytan kaçtı sanki tövbe estağfurullah.Ayrıca kalp kırıklıklarının yanı sıra eğlenceli olaylarda olmadı değil.Alphan ve Boran favorim oldular.Boran'ın turşu
Reklam
Bu nasıl bir kitap! Her kitap için uygun bir zaman varmış insan ömründe, uzun zamandır elimde olan bu kitabın zamanının bu kadar geç gelmiş olmasına üzüldüm sadece. Harika bir son! Bu sonu okurken fonda "Emre Fel'den Zeyno" şarkısının çalıyor olması da mükemmel bir tevafuk oldu.
Teşekkür ederim Onur Şahin !
Yine yaz, mutlaka yaz !
– Madem öldüyse evveli aşk-ı demlerin kırıntısı, kendimize yol almaya bir sefere baş koyduk. Doğma ya da ölme yerine, ayrışma veya birleşme dersek... Mükbel Atîde kalarak kendi mevsimini beklemek derdim, açmak için gökyüzüne.
Evet, bu eser de bu dizelerin özeti olarak hissettirdi. Bulmak için kaybolmak, kaybolduğunu anlamak için ise neyi kaybettiğini bulmak gerekirmiş. Beklenmedik uyanışlar, umarsız doğuşlar... Kalemine sağlık yazar, 
Stefan Zweig
Alıntılar:
Hölderlin, Kleist ve Nietzsche'de ilk göze çarpan şey onların dünyayla olan bağlantısızlıklarıdır. Şeytan Faust'ta bulduğu kişiyi gerçek hayattan koparıp atar. Üçünün de karısı ve çocuğu yoktur (tıpkı kan kardeşleri Beethoven ve Michelangelo gibi), evleri ve servetleri yoktur, sürekli bir meslekleri, güvenli bir makamları yoktur. Göçebe tabiatlıdırlar, dünya üzerinde başıboşturlar, toplum dışında, garip, hor görülen insanlardır ve tümüyle anonim bir varoluş sürdürürler. Dünyevi hiçbir şeye sahip değillerdir: Ne Kleist, ne Hölderlin, ne de Nietzsche kendine ait bir yatağa sahip oldu, hiçbir şey onların malı değildi, kiralık iskemlelerde oturup kiralık masalarda yazdılar ve yabancı bir odadan diğerine dolaşıp durdular. Hiçbir yere kök salmadılar... _s9
Böylece bütün gücünü sabırla katlanmaya harcar, saflığın kendini korumasına. Ateşe ve suya karşı cıvanın yaptığı gibi onun elementi de kendini her türlü bağlantıya ve birleşmeye karşı korur. Bu yüzden alın yazısı gibi yenilmez bir yalnızlık onu sımsıkı sarmıştır. _s31
Güzelliği, saflığını korumuş ve yaşlanmamış olarak başka bir yerde parlamaya devam eder: Şarkısının kırılmaz aynasında. _s36
Şairin görevi
Tanrısal olanı yalnızca
Kendisi de öyle olanlar inanır. _s37
Onu kıracak olan şey önce sertleştirir onu, sertleştiren şeyse kırar. _s86
O muazzam yalnızlığının
Stefan Zweig
Alıntılar:
Hölderlin, Kleist ve Nietzsche'de ilk göze çarpan şey onların dünyayla olan bağlantısızlıklarıdır. Şeytan Faust'ta bulduğu kişiyi gerçek hayattan koparıp atar. Üçünün de karısı ve çocuğu yoktur (tıpkı kan kardeşleri Beethoven ve Michelangelo gibi), evleri ve servetleri yoktur, sürekli bir meslekleri, güvenli bir makamları yoktur. Göçebe tabiatlıdırlar, dünya üzerinde başıboşturlar, toplum dışında, garip, hor görülen insanlardır ve tümüyle anonim bir varoluş sürdürürler. Dünyevi hiçbir şeye sahip değillerdir: Ne Kleist, ne Hölderlin, ne de Nietzsche kendine ait bir yatağa sahip oldu, hiçbir şey onların malı değildi, kiralık iskemlelerde oturup kiralık masalarda yazdılar ve yabancı bir odadan diğerine dolaşıp durdular. Hiçbir yere kök salmadılar... _s9
Böylece bütün gücünü sabırla katlanmaya harcar, saflığın kendini korumasına. Ateşe ve suya karşı cıvanın yaptığı gibi onun elementi de kendini her türlü bağlantıya ve birleşmeye karşı korur. Bu yüzden alın yazısı gibi yenilmez bir yalnızlık onu sımsıkı sarmıştır. _s31
Güzelliği, saflığını korumuş ve yaşlanmamış olarak başka bir yerde parlamaya devam eder: Şarkısının kırılmaz aynasında. _s36
Şairin görevi
Tanrısal olanı yalnızca
Kendisi de öyle olanlar inanır. _s37
Onu kıracak olan şey önce sertleştirir onu, sertleştiren şeyse kırar. _s86
O muazzam yalnızlığının
çeviri berbat
Çevirisi berbat bir kitap.
Neden sürekli eski kelime kullanırsın ki? Emre Fel misin sen?
Sürekli dikkati dağıtmaktan başka bir işe yaramıyor.
Bunun dışında kitap içine çekemedi beni. Sıkıcı biraz. Belki pür dikkat becerimiz olmadığı içindir.
9/10
2025 57. kitabı
Sadî Şirâzî, İran'da Şiraz kentinde doğmuş bir şair. Bostan ve Gülistan adlı iki önemli eserinden başka Divan'ı da ünlüdür.
Bostan, 1257 yılında beyitler halinde yazılmış, mesnevi nazım tarzında bir eserdir. Bostan'ın vezni Firdevsî'nin Şahnâme'si ile aynıdır. (feûlün feûlün feûlün feûl).
Eser 10 bölümden oluşuyor. Adalet, iyilik, aşk, tevazu, rıza, kanaat, terbiye, şükür, tövbe ve münacat gibi konuları içeriyor. Her bölümde, konuyu örneklendirmek için kısa hikâyeler anlatılıyor, ayet ve hadislerden örnekler veriliyor.
Kopernik Kitap'tan okuduğum eserin manzum çevirisini Hicabi Ceylan yapmış. Oldukça iyi bir çeviriydi. Aynı zamanda kitabın Beyan Yayınları'ndan yapılan ve nesir tarzında çevrilen baskısını eşzamanlı olarak okudum. Böylelikle hem anlamam kolaylaştı hem de konu pekişti.
Önemli bir dünya klasiği, okumanızı tavsiye ederim. Tek sıkıntı, kitabın başından sonuna kadar nasihat dinlemeniz; araya başka kitaplar alarak bu sorunu aşabilirsiniz.
Reklam
Reklam