merve
@feldesu
istanbul
19 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Depresyonda olan iki çocuklu bir kadının bir gününü anlatan bir kitap. Depresyonu anlattığı için mi bilmiyorum ama okuması güçtü, çeviriden kaynaklı olduğunu düşünüyorum.
Çok kişinin övgüsüyle beni içine çeken bir kurgusu olduğunu düşündüğüm ancak beni fena bir şekilde hayal kırıklığına uğratan kitap.
Okurken bir şeylerin döndüğünü fark ediyorsunuz ama bunlar asla etraflıca açıklanmıyor. Sağda solda geçen fazla derin alıntılarla, başka dillerden cümlelerle bir derinlik katmak ve kitabı zengin göstermek için çok uğraşılmış. Ancak kitap bir o kadar yüzeysel kalmış. Kitaptaki tüm karakterler hakkında spot bilgiler verilmiş, asla karakter analizi yapabileceğiniz kadar derine bile inilmemiş. 600 sayfa bir kitabı bitirdikten sonra karakterlere biraz aşina olup yapabilecekleri, söyleyebilecekleri şeyler hakkında bir fikir sahibi olmayı bekledim doğal olarak. Kitap bir ergen tarafından yazılmışçasına acayip cinsellik ve vahşet ögeleriyle dolu. Sırf bitirmiş olmak için bitirdim. Kitap yüzeysel olduğu için okuması da kolaydı. Sanırım kitap hakkında söyleyebileceğim tek iyi şey bu. Okumayın.
Konusunun ne olduğuna dair bir fikrim olmadan aldığım bir kitaptı. Adını daha önce duymadığım ve ilgimi çeken kitapları denemeyi seviyorum. Ancak bu kitap bana fazla yüzeysel ve çocuksu geldi. Karakterleri tam çözemeden ve bir derinlik kazanamadan bitti kitap. Okuması aşırı kolaydı, hiç zorlamadı ama kendine de pek çekmedi. En fazla çerezlik diyebileceğim bir kitap. Okuduğuma pişman değilim ama hayal kırıklığı oldu benim için.
Kitap, bir psikiyatristin toplama kampında yaşadıkları ve gözlemlediklerini anlatmasıyla başlıyor, ondan sonra ise yazar kendi ekolü olan logoterapiyi ve bununla ilgili kavramları açıklıyor.
Önsözde belirtilenin askine, ben kitapta keskin bir geçiş olduğunu hissettim bu iki bölüm arasında. Cümlelerin değişik ve devrik yapıda kurulmuş olması ya yazarın kendi tercihi ya da çevirmenin yetersizliğinden kaynaklanıyor ve okumayı zorlaştırıyor.
Logoterapinin ne olduğuna dair hiçbir fikrim yoktu. Yazar genel olarak başımıza gelen her şeyden bir anlam ve ders çıkarmamız gerektiğini, çektiğimiz hiçbir acının boşuna olmadığını söylüyor, yeteri kadar erdemli olabilirsek tabii ki. Ben bu yaklaşımı biraz fazla optimistik ve kaderci buldum. Her acı bize bir şey katmak zorunda değildir, zorunda olmadığı gibi bizim olayları algılayış biçimimizden ayrı olarak böyle bir vaati de olamaz. Yazar, kitabın sonlarına doğru bunu kastetmediğini söylüyor ama genel olarak kitap böyle bir anlamı hissettirdi bana. Denildiği gibi mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Aldığı övgülerin aksine bir başucu kitabı değil, ancak logoterapi gibi spesifik bir konuda bilgi edinilecek ve bakış açısı sağlanabilecek bir kitap olabilir.
İlk başta kitabın içine çekilmekte zorlansam da giriş kısmından sonra çok akıcı bir hal aldı. Son zamanlarda istediğim gibi okuyamadığım için ince kitapları tek oturuşta bitirmek iyi geliyor.
Kendini halkın kültür ve zeka seviyesinden yukarıda görenler için yerinde bir eleştiri olmuş. Ayrıca ana karakterin doktor olması ve hastaneden bahsedilmesi bana bir doktor olarak nasıl muamele görmek istiyorsam hastalarıma da o şekilde yaklaşmam gerektiğini bir kez daha hatırlattı.
