Harun Gülle
@felsefeokuru
Felsefe
İzmir
İzmir, 1995
8 kütüphaneci puanı
990 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şehir... Bu gri, metalik, sürekli homurdanan canavar.
Burası bir dökümhane. Bizler erimiş metalleriz. Sabah evden çıkarken sıvıyız, akışkanız, şekilsiziz. Metroya biniyoruz ve o an yanımızdaki kimse, onun kabına göre şekil alıyoruz. Karşımda oturan kadın, kaşları çatık, dünyayı yargılayan bir tanrıça edasıyla telefonu kaydırıyor. Ona bakıyorum ve hemen duruşumu düzeltiyorum, daha ciddi, daha entelektüel görünmeye çalışıyorum. Neden? Neden onun zihnindeki o küçük, önemsiz nöron ateşlemesinde "saygıdeğer" olarak kodlanmak istiyorum? Tanımadığım birinin zihnindeki bir saniyelik bir görüntü için kendi omurgamı büküyorum.
Akışkanız biz... "Bukalemunlar Kastı"nın sadık üyeleriyiz.
Rengimiz yok, sadece zemin var. Şeklimiz yok, sadece kap var.
Geçmişin unutulan parçaları, kim olduğumuzun sessiz tanıklarıdır; onları hatırlamak cesaret ister, yüzleşmek ise özgürlük.
Çünkü insanın en tehlikeli anı, ruhunun, içinde yaşadığı bedeni artık bir yuva olarak görmeyi reddettiği andır. O an ya ruh kendine yeni bir hapishane bulur ya da her ikisi birden yok olur.
“Bir insanın en tehlikeli tarafı, kimseye fark ettirmeden pes etmeye karar verdiği andır.”