Harun Gülle
@felsefeokuru
Felsefe
İzmir
İzmir, 1995
8 kütüphaneci puanı
990 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Varoluşun o devasa, grotesk tiyatrosunda herkes, adeta görünmez bir kırbacın şaklamasıyla bir yerlere sürükleniyordu; zira bir hedefe gitmek, aklın o en korkak, en zavallı illüzyonuydu. Aslında hiç kimse bir yere varmıyor, herkes sadece kendi içindeki o karanlık boşluktan, durağanlığın getireceği dehşetten kaçıyordu.
Her olayda elimizden kaçan ama dokunabilir bir lütuf vardır, onu ancak daha sonra görebiliriz.
İçimdeki duygular ne olursa olsun, ister neşe, ister umut, yalnızlığıma gelip çarpıyorlardı.
Korumasız, çepersiz, sınırsızız.
Her an dağılmaya yakınız.
Affetmek bazen affettiğine yakın olmayı kaldırmaz.