Harun Gülle
@felsefeokuru
Şu anda okuduğu kitaplar
İşin doğrusu şu ki ben bu dünyaya ait değilim, kendimi sürgünde hissediyorum burada.
Yaşamak zahmetlidir; özlem sanki organlardan daha fazla yer kaplar, varlığını sürekli hissederiz..
En şiddetli acıların bile bir sığınağı olduğunu, insanın daima, en kötü ihtimalle huzur bulabileceğini söylerdim kendi kendime.
Hüzün, doğduğumdan beri her yeni odanın, yani her odanın yaydığı, soluması imkânsız bir koku gibiydi; yaşadığım odada ise ben yoktum; düşüncem başka yerde kalır, yerine alışkanlığı gönderirdi.
Bir zamanlar sağlığa, huzura tercih etmiş olduğum şeye karşı ilgisizliğimi hüzünle fark ettim..