𝙷𝙴𝙳𝙴𝙵
𝙾𝚏-𝙲𝚊𝚖𝚙𝚞𝚜 𝚂𝚎𝚛𝚒𝚜𝚒 4
Herkese selamlar...
Bugün sizlere severek okuduğum serinin dördüncü kitabı ile geldim.
Ahhh Of-Campus evrenine son gaz devam ediyorum.
Ve okumaya başlayınca da zaten çıkamıyorsunuz.
Ehh okuyanlar beni anladı.
Veee tabi ki peşpeşe okumak ayrı iyi geldi.
Elimde varken neden bekleyim değil mi.
Siz yorumu okurken ben beşinci ve son kitabı okuyor olurum.
Dizisini her ne kadar şu aralar epey popüler olsa da ben yine de kitapları ile kalırım o keyfi ve tadı üst seviyede bırakırım fikrimde de hala ve de inatla kararlıyım
Ve tabi ki uyarımızı yapalım serimiz yetişkin içerikli.
Ama diğer kitaplarda olduğu gibi alt metinde de oldukça güzel noktalara değinmişti çok güzeldi.
Sabrina James ve John Tucker
Sabrina hukuk okumak istiyordu.
Dean ile de aynı zamanda sınıf arkadaşıydı.
Onun hedefleri belliydi;Harvard.
Ama bazen hedeflere giden yolda başka şeyler de olurdu değil mi?
Sabrina soğuk , mesafeli,güzel ve ateşli bir genç kadındı.
Onun için ilişkiler sadece ihtiyaç içindi.
Geçmişi ise onun peşini bırakmayan bir gölgeydi.
Utanç duyduğu bir geçmiş.
Ama o kararlıydı hedefine giderken biraz rahatlasa fena olmazdı.
Tabi karşısına çıkan adama kadar.
John grubunun adeta ağır abisi.
Puan vermedi
Yanlış anlaşılmak istemem !
Ama Öz'ü ve Söz'ü bir olmayan
Bir yazar/birey olduğu kanaatindeyim.
Kitaplarının tamamını okumaya
Niyetlenmiş olduğum dönemde
Son satırlarda değineceğim
Malum olay hasebiyle bundan
Vazgeçmiş ama yine de kabaca da olsa
eserlerine üstün körü
göz atmış olduğumdan,
Roman/Şiir/Hikaye türündeki eserlerinin
hakkını teslim etmem gerekirse,
bugün bile okunabilir olduklarını
Söyleyebiliyor olsam da
( benim açımdan ) burada esas olan
yazarın kitabı ya da kitapları değil,
Eldeki verilere göre yazarın
Hâl ve harekatları kadar tutumlarıdır.
Bu kitapta açıkça
Kadın kimseye satılmaz,
O mal değildir deyip
Bir de üzerine konferans verip
Yıllar sonra da
Evlenmek istediğin kadının
ailesini ziyaret edip
Kız isteme merasimi tertip edilirken de
Dile getirmediysen,
Yıllar sonra yazdığın kitapta
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bakın artık Elle'in yazım tarzını ve işlediği konuları az çok çözdüm ve bu kitapta da beklediğim olayları okudum. Ama bu klişeden bıkmadığım anlamına gelmez. Aynı yazardan sürekli aynı şeyleri okumak yoruyor. İlla arkadaş ortamında kadın adamın arkadaşını öpecek ya da başka bir şey olacak. Hani başka adam ya da kadın mı kalmadı. Neden zorluyor anlamadım. Zeklere saygı duyuyorum ama bu benlik değil jfjf Şahsen Gigi ve Luke arasında özel bir şeyler hissetmedim. Çünkü aralarındaki yaşananlar tamamen cinsel hissettirdi kitabın çoğunluğu boyunca. Yazarın tüm kitapları biraz böyle ama bununla bağ kuramadım. Daha doğrusu Gigi ile bağ kuramadım... Graham'ın kızını okuyacağım diye heyecanlıydım ama bu kitapta Garret bile bambaşka biri olarak yazılmışken Gigi'yi eleştirmek saçma geliyor. Garrett, Luke'a bu kadar kurulacak biri değildi ya. Ama Luke'u biraz Garrett'a benzettim o yüzden sevdim çocuğu jfjdj Kitabın sonuna kadar Gigi'nin Luke'la ilişkisini eski sevgilisinden saklama motivasyonunu anlamadım. Bir yerde ortak kararlarıydı ama yine de saçmaydı. Çocuğun seni aldattığını ve de bir daha bir araya gelmeyeceğinize eminsin ama onun üzülmesini istemiyorsun jdjdj Çocuk iyi biriydi bu arada ama olay tamamen saçmaydı ve fena uzadı. Neyse genel olarak sadece Luke için okudum ve onun arkadaş ortamı hdhs Ayrıca eski ekibi de ara sıra okumak beni duygulandırdı. Bir daha hiçbir kitabı Off Campus'un zevkini veremeyeceğini düşündüğüm için yazara burada veda ediyorum.
Çok fazla karakter var ve bu karakterlerin çoğu kitabın konusuna pek bir katkıda bulunmuyor. Bu kitabı okumak karakterlerin fazla olmasından dolayı beni çok yordu. Konusu fena değil ama daha farklı ve ilgi çekici bekliyordum.
3/10
2026 56. kitabı
Kitabın girişinde Payton fırtınalı bir akşam evinde oturmuş film izliyor. Bu sahnenin tasviri çok güzeldi.
Payton'ın karakteri geçmişi travmasının yazımı da fena değildi ama evden kaçtıktan sonra senelerce ne yaptı biraz daha bahsedilebilirdi. İlk tanışmaları saçma ama anlaşılabilirdi ne yapsın yani silahlı adam evine girip sana zarar vermeyeceğim diyerek film izlemeye başlıyor kızın da sabah 5te uyanıp gittiği ve 8saat çalıştığı bir işi var haliyle bir noktada uyuyakalıyor. Payton daha önce istismar edildiği için bu gibi durumlarda donma refleksi gösteriyor Nero evine giriyor yapabileceği bir şey olmadığını görünce öylece donup kalıyor. Neronun eve niye girdiği de belli değil polisten kaçıyormuş ama adam büyük bir güvenlik şirketine sahip mesela başka türlü de kaçabilirdi. Nero 40 yaşına giriyor ama karakter olarak yaşıyla uyumlu bir akla sahip değil. Birbirlerine aşık olmaları seni seviyorumları vs hiç geçmiyor çünkü doğru düzgün bir duygu bir anı, zaman paylaşmıyorlar yazım dili olarak kitap akıcı ama kurgusu çok yüzeysel aksiyon smut aksiyon smut bitti.
Martin Eden, aslında o klasik "çok çalıştı, inandı ve sonunda başardı" anlatan kişisel gelişim zırvalarından biri değildir. Aksine, "Cehalet mutluluktur, fazla okursan kafayı yersin" diyen, zirveye tırmanıp manzaranın aslında koca bir çöplük olduğunu fark eden bir adamın trajikomik uyanış hikayesidir.
Aşk Uğruna Başlayan "İnekleme" Evresi ve Burjuva Balonu
Olaylar tamamen Martin'in Ruth adında, porselen gibi kırılgan, zengin ve kültürlü "sandığı" bir kıza tutulmasıyla başlar. Martin tam bir denizci, kaba saba bir adam. Sırf kıza yaranmak, onun o "yüce ve elit" dünyasına girebilmek için yemiyor, içmiyor, uyumuyor; sabahlara kadar felsefe, sosyoloji, edebiyat ne varsa yutuyor.
Ruth'u ve onun sınıfını Olimpos Dağındaki tanrılar sanıyor. Fakat Martin'in beyni açıldıkça, okuduklarını sindirdikçe bir gün o acı gerçekle yüzleşiyor: "Lan ben bu insanları gözümde ne büyütmüşüm!" Taptığı o burjuva takımı aslında kendi fikirleri olmayan, papağan gibi ezberledikleri ahlak kurallarını tekrarlayan, sıkıcı ve sığ tipler çıkıyor.
Nietzsche'le Kafayı Sıyırmak
Martin okudukça evrim teorisine ve Nietzsche'ye fena takar. İçindeki "Üstinsan" uyanır. "Ben güçlüyüm, en dipten geldim ve kendi irademle hepinizi ezip geçeceğim!" triplerine girer. Kendi zekasına ve potansiyeline o kadar inanır ki, herkesi (cahil bulduğu işçi sınıfını da, ikiyüzlü bulduğu zenginleri de) hakir görmeye başlar. Kimseye ihtiyacı olmadığını sanır. Ama Jack London burada arka planda bıyık altından güler ve bize şunu fısıldar: "Aşırı bireycilik ve kibir adamı işte böyle zehirler." Martin o kadar tek başına bir kavgaya girer ki, sonunda onu hayata bağlayacak tek bir dostu, inancı ya da dayanağı kalmaz.
Şöhret Gelince Ortaya Çıkan Sahte Akrabalar
Kitabın en büyük şakası ve Martin'in nihilizme çakıldığı yer son
