Birşeye karşı hissettiğimiz duygu,ona verdiğimiz değerle aynı oranda büyüyor. Ölüm kadar yaşamayı ciddiye alsaydım,
Şu an çoğu şeye geç kalmış hissetmezdim. Bu da benim eksiğim olsun napalım. Biri etini bükse acısı geçiyor da, kendini dövmenin acısı geçmiyor…
Dürüstlükten kendi çıkarı için ödün veren insanlarla yol yürünmez.O yolu takıntı uğruna ya da etik olmayan metaforlar uğruna yıkarlar bir süre sonra anlarsınız ki merhametsiz,vicdandan yoksun sadece kendi hastalıklı duygularına hapsolan insanlara anlam yüklemek sizin de hatanız oluverir.
Yolu, Allah'tan korkan, kendinden emin insanlarla yürürseniz o yolda göreceğiniz hayrı da şerri de baş göz üstüne alırsınız. Nasipten öte yol, seçimden öte yordam yoktur.