F.Y.

F.Y.
@feyza1mucize
Bir garip dünya flanörü…
Hemşire
İlahiyat Fakültesi +Hemşirelik Fakültesi
17 Aralık 1995
48 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Pişmanlık.
Neyi seçersen seç, bir gün pişmanlık kapını çalacaktır. Çünkü insan yalnızca seçtiği şeyle değil, seçmediği ihtimallerle de yaşar. Bir yolu seçtiğinde diğer bütün yollar senden uzaklaşır. Bir insanı sevdiğinde, sevebileceğin başka hayatlara veda edersin. Bir mesleği seçtiğinde, yaşayabileceğin başka hikâyeler kapanır. Bu yüzden pişmanlık çoğu zaman yanlış seçim yapmaktan değil, insanın sonlu oluşundan doğar. Sorun tercihlerinde değildir. Sorun, her tercihin içinde bir vazgeçiş saklı olmasıdır. İnsan ise vazgeçtiklerini de yanında taşır. Bu yüzden bazen doğru yolu seçsen bile üzülürsün. Çünkü kalbin, yürüdüğün yoldan çok yürümediği yolların hayalini kurar. Fakat hayatın bilgeliği, pişmanlıktan kaçmakta değil; pişmanlık ihtimaline rağmen bir yolu sevebilmekte yatar. Çünkü sonunda insanı tüketen şey yanlış seçimler değil, hiç seçememiş olmaktır. Bir kapıyı açıp ardına kadar yaşamak, bütün kapıların önünde ömür boyu beklemekten daha değerlidir. Neyi seçersen seç, eksik kalacaksın. Çünkü insan tamamlanmak için değil, aramak için yaratılmıştır. Ve belki de huzur, kusursuz seçimi bulmakta değil; seçtiğin yola sadakat gösterebilmektedir. Kierkegard
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Öylesine..
100 SENE SONRASINI HAYAL EDELİM...! "Mesela 2126 yılında akrabalarımız ve arkadaşlarımızla birlikte hepimiz toprak altında olacağız, evlerimizde yabancılar oturacak, mal ve mülkümüze başkaları sahip olacak, bizden hiçbir şey hatırlamayacaklar. Mesela bizden kim dedesinin babasını hatırlıyor ki ? Biz insanların hafızasında sadece bir satır olarak kalacağız, isimlerimiz eşkalimiz unutulacak.... 100 yal sonra toprak altinda, karanlgin ve sessizligin ortasında dünyanın ne kadar boş olduğunu, hayallerimizin ne kadar saçma olduğunu anlamış olacak ve keşke ömürlerimizin tamamını iyiliklerle ve güzel amellerle geçirseydik temennisinde bulunacağız. Mademki hayattayız o halde ibret alalım ve değişelim. Allahım! Bize doğru yolu göster. Allahım! Akibetimizi hayreyle. Allahım! Bizden razı olararak canımızı al."
mezarının başında kimsenin "kaç takipçisi vardı" diye sormayacağını,"hangi arabaya biniyordu" diye konuşmayacağını,"kaç metrekarede oturuyordu" diye anmayacağını devamlı kendine hatırlatsan Feyza Nur, bugünkü bu telaşın ne kadarı düşerdi üzerinden? ölümü hatırlamak insanı karartmıyor aslında; sadeleştiriyor. insanın ağzındaki fazla cümleyi kesiyor. lüzumsuz kavgayı azaltıyor. "haklı çıkmak" yerine "hakkı gözetmek" gibi bir şeye yaklaştırıyor. ama unutunca, her gün kendini büyütmen gerekiyor; büyütmezsen sanki yok olacaksın. o yüzden en küçük şeyde panik, en küçük şeyde savunma, en küçük şeyde saldırı. kendine bunu yapma feyza nur…
İnsan yatayda zihninin tüm sınırlarını aşabilseydi dikeyde de evrenin tüm sınırlarına hakim olabilseydi yine de insan kalabilir miydi ?