Bir travma ya da acı karşısında hepimiz farklı şekilde davranırız, [...]. Bazı insanlar acısını dışa vururken, bazıları onu içinde yaşar. Yani acısını içine, derinlere bir yere atar ve orada demlenip büyümesine izin verir.
Ekmek ne kadar önemli olursa olsun, hayatın en önemli doyurucu ögesi de olsa ekmek hayat değildir. Sadece hayatın önemli bir parçasıdır. Erkek ve kadın için de sakal/tesettür din değildir. Din yerine konamaz, din adına tam ölçünün görüleceği bir test noktası olamaz.
Ben ki toprağın ve suyun çocuğu, ateşte nefes almış, serin esintilerden gıdalanmıştım. Varlığım bilgiye yoğrulmuş gibiydi. Biliyordum, bildiğimi bilmenin bilinciyle biliyordum.