İnsan ilişkileri doğru düzgün yürümüyordu nasılsa. İlk iki hafta her şey canlı gider, sonra taraflar ilgilerini kaybederlerdi. Maskeler düşer, gerçek yüzler görünmeye başlar; çatlaklar, bönler, kaçıklar, kinciler, sadistler, katiller. Modern toplum kendi türünü yaratmıştı ve insanlar birbirleriyle besleniyorlardı. Ölümle düello gibiydi...
Büyük kölelikten sonra alelade kölelik gelecektir. Fakat devasa bir esaretten çıkılırken buna rağmen hayatta kalmış olanlar, utançları ve korkularıyla gurur duyacak; sıradışı kurbanlar olarak da bunun anısını yücelteceklerdir.
Çok yorgunum, ama uyumak istemiyorum. Yapacağım çok şey var, hayatın sonsuza dek süreceğini sandığım günlerde hep ertelediğim şeyler bunlar, sonra hayatın yaşanmaya değmeyeceğine inanmaya başlayınca da unuttuğum.