Tavuk yumurtaları üzerine kuluçkaya yatan bir kartalın ne duyumsayacağını biliyor musun, küçük adam?
İlk önce yumurtalardan kartal yavruları çıkacağını ve onlardan birer kartal yetiştireceğini sanır. Ama çok geçmeden onların birer civciv oldukları ortaya çıkar. Kartal umutsuzluğa düşer, ama yine de
onlardan birer kartal yapmaya bakar. Çevresinde gıdaklayan tavuklardan başka bir şey göremez. Bunun üzerine kartal, tüm bu civcivleri ve tavukları yutmamak için kendini zor tutar. Onu bundan alıkoyan, tüm bu civcivler arasında bir kartal yavrusunun bulunabilme umududur; çünkü bu yavru kendisi gibi büyüyecek, bulunduğu yerden uçarak yeni dünyaları, yeni düşünceleri ve yeni yaşam biçimlerini keşfe çıkacaktır. Üzgün ve yalnız kartalı, civciv ve tavukları yutmaktan alıkoyan bu zayıf umuttur. Ama ötekiler, kendilerini yetiştirenin bir kartal olduğunun ayrımında bile olmazlar. Kartalın, sisli bir vadide yükselen sarp bir kaya üzerinde yaşadığını bile anlamazlar. Kartal yuvaya ne taşırsa, onu yemekle yetinirler. Yağmur yağdığı ya da fırtına çıktığı zaman, her şeye karşı koyan kartalın kanatları altında ısınırlar ve korunurlar. Çok yaman bir fırtına eserse, oradan kaçarlar ve kartala küçük sivri kaya parçaları fırlatırlar. Bu kötücül davranışı görünce, kartalın göstereceği ilk tepki onları yok etmek olur. Ana düşününce sonunda onlara acımaya başlar. Gıdaklayan ve gagalayan bu civcivler arasında bir gün kendisi gibi büyük bir kartal yeteneğine sahip olacak birisinden umudunu kesmez.
Yalnız kartal, hiçbir zaman bu umudunu yitirmedi. Ve durmadan tavuk yavruları çıkarıyor.
Sonra yavaş yavaş ve el yordamıyla, seni köle yapan şeyin ne
olduğunu buldum: SEN KENDİ KENDİNİ KÖLELİĞE MAHKUM
EDİYORSUN. Köleliğinin tek sorumlusu, yalnız ve yalnız sensin
başka hiç kimse, ama hiç kimse değil. Tek sorumlu sensin.
"Güzellik dünyadan bütün bütüne kaybolmadan önce, yanlışlık sonucu bir süre daha varolacak. 'Yanlışlık sonucu güzellik' -güzellik tarihinin son evresi."