Kitap her karakterin kendi ağzından anlatmasından dolayı biraz karışık. Bilinç akışı tekniğini oldukça iyi kullanan bir eser. Bu tarzda olduğu için okumak da zorlandım. İlerde karakterlere ne olduğunu, ne hissettiğini merak ettiğim için okumak kolaylaştı. Kitap o dönemin (Birinci Dünya Savaşı) aile üzerinde etkisi, topluma etkisi, bireye etkisi arka planda rahatlıkla yüzleşilecek durumlar arasında.
Özellikle otobiyografik kısmını dikkate alıp Woolf'un hayatına bakacak olursak oradan da rahatlıkla görebiliyoruz her şeyi.
Ramsay ailesi kalabalık bir ailedir. Anne romanın başkişisidir. Geriye itilmiş kadın, ideal eş, ideal kadın kalıplarıyla (o dönemde zaten bu toplumsal cinsiyet eşitsizliği ön planda ) sürekli erkeği yukarıya taşıyan biri. Kitap Jamesin deniz fenerine gitmek istemesiyle başlıyor ancak bu istek 10 yıl sonra gerçekleşiyor. 10 yıl sonra bir şeylerin anlamı kalmış mıydı James için? 10 yıl içinde Ramsay ailesinde bir çok şey değişiyor. Ölen kişiler, değişen duygular…
Ramsay ve Lily arasındaki zıtlıklar Ramsay acaba hep lily gibi mi olmak isterdi özgür ve ressam ruhlu. Evlilik gelen tüm sorumluluklar ve etiketler Mrs. Ramsay için ne işaret ediyordu.?
Karışık bir o kadar da anlamlı bir kitapla baş başa kalıyorsunuz.
İyi okumalar.
Kitap yirmi beş öyküden oluşuyor ve tüm öyküler birbirinden çarpıcı ve garip. Bir o kadar da dokunaklı. Çoğu öykü de kendini bir yere ait hissetmeme ön planda. Her öykü bittiğinde farklı bir duyguya sürükleniyorsunuz. Yalnızlık, umutsuzluk, çaresizlik...
Çocukluğunu tren garında bekleyen, üzüldüğü için öğrencisi tarafından öldürülen öğretmen ve daha fazlası. Hayatın hüzünlü yönü diyebilirim bu eser için.
Korkutacak, can yakacak tek şey var, o da hayat, onu da zaten tanıyorsun. (syf66)
Kısa olmasına rağmen sizi derin düşüncelere çekiyor.
İyi okumalar.
Dışarıda bir hayat olduğunu ama o hayatta hiçbir şey olup bitmediğini düşünüyorum. Benim için hiçbir şey. Başkaları için belki de bir şeyler oluyordur, mümkün bu, beni ilgilendirmiyor artık.
