Yine bir keresinde yatağımda hasta yatarken, gerçekleştiremediğim amaçlar yüzünden içim fıkfık ettiğinden bu mecburi tembelliğin tadını çıkaramazken, kendimi solmuş bir sıklamene boş boş bakarken buldum ve kendi kendime " Hiçbir şey istemiyorum" demeyi hatırladım. O anda yaprakların moru içimi öyle bir doldurdu ki daha önce renk neymiş bilmediğimi hissettim.