Elif Nazlı

Elif Nazlı
@filan_
yüreğim dalındayken henüz
"Eskiden her şey için endişelenirdim.Anlamlı görünen şeyler aslında anlamsızdı.Hayat konusunda endişelenirdim.Sonra farkına varmadan değiştim.Yaşarsam ne olacağından endişe etmiyordum artık.Yaşamazsam ne olacağından endişe ettim.Neleri kaçırdığımdan,hatırlamamaktan korktum.Tüm anıları ve yerleri hatırlamamaktan.Bu,onun sayesinde oldu.Çünkü bana dolaşmayı öğretti.Dünyanın tepesinde olmak için, dağlara çıkmak gerekmediğini öğretti.Bakmaya zaman ayırırsan,en çirkin yerlerin bile güzel olabileceğini.Geri dönüş yolunu bulduğun sürece, kaybolmanın sorun olmadığını.Karanlık zamanlarda bile aydınlık olduğunu.Ve aydınlık olmasa bile insanın kendisinin, sonsuz yeteneğe sahip aydınlık bir yer olabileceğini."
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Sonra araya zamanlar girdi, mekanlar girdi, insanlar girdi.Yaşamak,düşlerinin büyüklüğüne göre acı veriyordu insana.Yine de dünya,herkesten bir kalıba dökememişti seni.Bir gece yolculuğunda karşılaşmıştık, hatırlar mısın?İkimiz de içimizdeki çocuğu,dışımızdaki büyükle gizliyorduk.
1000Kitap
Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim.
1000Kitap