fatmanur
@filaneuse
19 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
“Tanrım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirme cesareti, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenebilme gücü ve bu ikisi arasındaki farkı, yani neyi değiştirebileceğimi ve neyi değiştiremeyeceğimi anlayabilme sağduyusunu ver. “
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ruhumuzun, bedenimizin bir ritmi var ve sağlık durumuna yaklaştıkça bu ritmi de daha iyi sezmeye başlıyor, ne zaman durup ne zaman harekete geçeceğimizi daha iyi anlıyoruz. Sağlıkta ne acele var ne erteleme ya da gecikme.
Winnicott, gerçek anlamda “ben” diyebildiğimizde, yani “ben” i hissedebildiğimizde ruhun bedenle iç içe geçmekle kalmadığını, bedenin aynı zamanda ruhun teni olduğunu söylüyor.
Öğretmenlik, öğrenciye bilgi aktarmak değil. Kişinin doğuştan getirdiği, yani zaten kendisinde var olan kendi kendine öğrenme, araştırma zevkini, kapasitesini kullanabilmesine yardımcı olmak, bu kapasitenin eyleme geçmesi konusunda aracılık etmek. Bir diğer deyişle öğretmen öğretmiyor, kişi kendi kendisi öğreniyor gerçek bir öğrenmede.
Tüm-güçlülüğümüze yaklaşmak, bir başka deyişle, içimizde zaten var olan gücün ve iradenin daha fazlasını daha etkili şekilde kullanmak istiyorsak, disiplinli olmak adı altında inandırılmış olduklarımızı sorgulamalıyız diye düşünüyorum.
İçselleştirdiğimiz doğruların kimin doğrusu olduğunu yeniden gözden geçirerek yapabiliriz bunu. İçselleştirdiğimiz doğru, kişisel olarak kendi irademizle de katıldığımız bir doğru çıkacaksa bu süreçte, ne ala. Süzgeçten geçirilmeden bizim doğrumuz haline gelmiş düşünceler ve onlara göre hareket etmeye çalışmak, bizi hasta eden.