Akşam, hazin bir matem gibi çökerken ufaktan,
Gölgen, son bir nefes gibi kayboluyor ufuktan.
Gönül, kervan geçmez bir sürgüne düştü yine,
Hayalin kanlı bir hançer, ruhuma üşüştü yine.
Her gece ayrı düşen bahtımızın hükmüyle biz,
Ayrı rüyâlarda hep aynı kederle sessiziz.
Gurbet gibi çökmekte yine bu akşam da odalar,
Her yerde senin aksini saklar bu duvarlar.
Ne sende bir cürüm, ne bende bir günah var,
Yalnızca bahtımızda kapanmaz bir siyah var.
Ah ki saçına değen rüzgâr, nefesim değil,
Eyvah ki gecene çöken ses benim değil.
Ne mümkün kabulü artık, ne de bu firkat geçer,
İçimde zamansız bir kor, rûhumda amansız keder.
Bir hüzün cemresi düştü yüreğime
Firkat mi yaklaştı yoksa mevt mi
Hakikaten hangisi kefene
sarılacak…
Beden mi yoksa gönül mü?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kalbimize ismini kazıdıklarımız var...
Ahirette buluşmak istediklerimiz var Allahım...
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı birikmiş özlem ve hasretlerimiz var...
Mezarının başında konuşup yanıt alamadığımız,
Kalbimizin çığlık çığlığa ağladığı koca bir firkat acısı var..
Ölüm öldürse de sevgisi kalbimizde bâki kalacalarımıza Sen merhametinle muamele et Rabbim...
Ruhu incinmesin Allahım Dedeciğimin 🤲🏻😢🥺
Bölüm 9°•○Edebiyat
VIII. Bedbinlik, Melânkoli
Dervişine sahib çık ya Hazret-i Mevlâna
İsterse yap ister yık ya Hazret-i Mevlâna
Mevlâna, dervişine sahip çık; ister yap ister yık, her şey senin elindedir.
●
Ey bâdbân-ı şevk açılmaz mısın yine
Müstağrak-ı gammım haberin yok mudur senin
Ey coşku yelkeni, yine açılmayacak mısın? Ben gam içinde boğulmuşum, bundan haberin yok mu?
●
Bir gül’izar semtine pervaz etsene
Ey andelib-i cân perin yokmudur senin
Ey can bülbülü, o gül yüzlü sevgiliye doğru uçsana; yoksa senin kanadın yok mu?
●
Üstünde yoğise yerin arz-ı hakikatin
Altında bari hiç yerin yokmudur senin
Gerçeğin yüce katlarında yerin yoksa bile, bari aşağıda bir yerin olsun.
●
Hırmen-i derdü elem encümen-i firkat olan
Mahrem-i bezm-i cefa çille keş-i gurbet olan
Dert ve acının harmanında, ayrılık meclisinde yaşayan; cefa toplantılarının sırdaşı ve gurbet çilesi çeken kişi…
●
Ağlamak oldu işim ben bu cihanda gülemem
Dâmen-i vuslat ile seyl-i sirişkim silemem
Yâ Rab Senin eltâfını ta’dâda mecal yok
İfâ-yı şükür eyleyecek kimsede kaal yok
Her ne var ise bende benim cümle senindir
Vermezsen eğer şükrü de şükr etmeğe hâl yok
Geldim geleli âleme ettin bana ihsan
Her arzumu verdin burada kalmadı noksan
Ben pâk olarak saf nice geldimse vatandan
Öyle dilerim avdeti verme bana hicran
Firkat oduna dûzaha Allah beni atma
Sevdiklerinin bâşı için cânımı yakma
Ken’an kulunun çoksa da isyân ü günâhı
Dûr etme cemâlinden onu cehline bakma
Kenan Rifai
Kenan Rifai
KerZeY35
@kerzey35
·Kulluk mu sanırsın a sefil gaflet-ü cürmü
Yokla hele gör kendini kim sende ne vardır
Kenan Rifai
Kenan RifaiSanki sigaranı söndürmüşsün ama beni yakmışsın gibi..1000Kitap
Sanki sigarani söndürmüşsün ama beni yakmışsın gibi …..
“Öldürme beni yok etme
Yaşamaya geldim sana
Sana çevirdim başımı
İttim dünyayı sana çekildim
Öldürme beni öldürme
Seninle parlayan gözlerimi
Yine sen söndürme
Geldim işte
Çek beni kendine
Ölümsüz olmak istemiyorum
Ama bırak öleyim seninle”
Bırak aksın içimdeki bu nehir senin denizine,
Taşmasın, yorulmasın, durulsun dizlerinde.
Dünya arkamda bir gölge, sönük bir uğultu şimdi,
Ben bütün ışığımı topladım, kurdum gözlerinde.
Yaralama beni, çiğneme bu saf teslimiyeti,
Kendi ellerimle yıktım sığındığım her kaleyi.
Sana soyundum, sana kuşandım bunca sızıyı,
Çok görme bana, esirgeme o son merhameti.
Bak, buradayım, eşiğindeyim hesapsızca,
Ne bir adım geri, ne bir parça ah var dilimde.
Vuracaksan da sen vur, razıyım her bir acıya,
Yeter ki son nefesim fısıldasın, kalsın teninde.
Tutunacak ne bir dal bıraktım geride, ne bir iz,