feyza
@firuzeea
Diyetisyen
Gazi Üniversitesi_YL
Ankara
12 Ekim
246 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Sağlıklı beslenme ve sonucunda hayat kalitesinin artmasına yönelik anlamlı ilkeleri bulunan bir kitap. Bu konuyu hücre düzeyinde ele alıp biyokimyasal bazı mekanizmaları anlaşılır bir şekilde anlatıyor. Asitleşen vücudun sonrasında ne gibi yüklerle bizi karşı karşıya bıraktığını ve bunu elimine etmek için hangi yollara başvurmamız gerektiğini gösteriyor. Ancak beslenme bazında baktığımız zaman bazı öneriler sürdürülebilir beslenme ile örtüşmüyor. Yine bir diğer mesleki farkındalıkla gözüme çarpan şey ise gluten konusundaki yargıları oldu. Evet gluten vücudu asitleştiriyor, hassasiyet oluşturuyor ama tüketilmediğinde de bağırsak hücreleri yok oluyor. Bunlardan da bahsederek işin artı ve eksilerine kitapta yer verebilirdi. Genel manada beslenmeye güzel, farklı bir bakış açısı kazandıran bir kitap.
Reklam
Diyetisyen olarak kitaba başta önyargıyla başlamıştım ancak devamı bu yargılarımı bir miktar kırdı. Beslenmeyi ve biyokimyasını açıklayıcı bir dille anlatıyor ama yazar psikoloji alanında uzmanlık yaptığı için yine de güven konusunda bazı soru işaretleri bırakıyor. Aralıklı beslenme günümüzde nedense daha çok tercih edilen bir yöntem haline geldi ancak son makaleler ağırlık kaybı için 4-6 öğünlü diyetten farkının olmadığını gösteriyor. Yasaklar olmaksızın ve aç kalmadan da sağlıklı beslenmek bence mümkün ve bu kitapta 16 saat aç kalın ama geriye kalan 8 saatte ne yerseniz yiyin görüşü bana bilimsel gelmiyor. Diyet, beslenme düzeni kişiye özgüdür ve böyle bir düzenin kesinlikle bir uzmanla uygulanması gerekir. Sağlık sözkonusu olduğu zaman "sadece" bir kitap ya da youtube videosu yol rehberi olmamalı.
12 Eylül darbesi sonrasını bir çocuğun gözünden koğuştan yazılan mektuplarla anlatıyor. O zamanları yaşamayanlara dahî o atmosferi hissettirebilen kitap, oldukça yalın ve sürükleyici. Koğuşta annesinin yanında kalan küçük Barış'ın minik bedeninin hapsolması ancak ruhunun hiçbir şekilde hapsolmaması ve çocuk saflığıyla sorduğu sorular hem insana kendini hem de toplumu sorgulattırıyor. Suçu yalnızca 'düşünebilmek', fikir üretmek ya da dur denilmesi gerekene 'dur' demek olan mahkumlara yapılanın bizzat yine biz, kendi toplumumuz, tarafından yapıldığını unutsak da tekrar bu kitapla hatırlamış oluyoruz.
Eseri daha çok hissettiklerim üzerinden yorumlayacak olursam: İki bölümden oluşuyor ve ilk bölümü olan "Mutsuzluğun Nedenleri"nde insana yalnız olmadığını, isteniyorsa eğer, mutluluk olan son basamağa ulaşmadan önce bazı tabuları her insanın kendi içinde yıkması gerektiğini anlatıyor. İkinci bölümü olan "Mutluluğun Nedenleri" beni okurken mutsuz etti diyebilirim :) Çünkü çaba ve kabullenme asıl zor, insanın kaçtığı şeyler olduğu için mutlu olmanın gerçekten sanat olduğunu gösteriyor. Yazar birçok kavrama tadında dokunarak "Ben bu kitabı bir hedonist gibi, yani tek iyinin mutluluk olduğuna inanan bir kimseymişim gibi yazdım" diyerek hayattan kopuk bir gerçekliği görmüyor olmadığını da kitabın sonunda dile getiriyor. Birçok kısmından yola çıkılabilecek mini bir yönerge, bir makalenin ancak girişi gibi. Toplum, İnsan şekline göre detaylandırılabilecek çok başka konuları da mevcut.
Reklam