leyla
@fleyla
zamanın dışında, boşluğun içinde
... mutluluğa en yakın şey, şiddetli bir ıstırabın yokluğuydu.
Reklam
Ben böyleydim işte; ne kadar tehlikeli olursa olsun olayların içindeyken sakinliğimi korurdum fakat sürecin dışına düşünce, bir anlamda denetimimi yitirince, sanki her an kötü bir gelişme olacak, işler sarpa saracakmış gibi hisseder, endişe duymaktan kendimi alamazdım.
"Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey olursa kendisi, kim bilir, neydi?"
Ne oldu? Yapmayı unuttuğu bir şeyi mi anımsadı birden? Ya da yeryüzünde tek gerçek değerin kendisine verilmiş bu olağanüstü yaşam armağanını korumak, her şeye karşın sağ kalmak, direnmek olduğunu mu anladı giderayak?
Reklam