Gabriel
@flowers0
Etrafındaki herkesin özenilecek ortak bir noktası vardı: Nasıl da hiç düşünmeden, rahat rahat nefes alıp veriyorlardı. Hâlbuki o, çocukluğundan beri aldığı her nefesi sayıyor ve hayata tutunabilmek için ne yapması gerektiğini her an hesap ederek geçiriyordu ömrünü.
İnsanlarınız halka yalan söylenmesine o kadar alışmış ki umursamıyorsunuz. Gözünüzü dört açmanız gereken belli kötülüklere karşı felç olmuş, hissizleşmiş, nasırlaşmışsınız. Çok daha fazla ses çıkardığınız, çok daha az tehlikeli bir sürü şey var.
Bazı şeylerden vazgeçmek çok önemlidir. Serbest kalmak. Bağlarını koparmak. İnsanlar kimsenin bu oyunu işaretli kağıtlarla oynamadığını, bazen kazanıp bazen kaybettiğimizi anlamalıdırlar. Kimseden bir karşılık vermesini, emeğine saygı göstermesini, dehanı keşfetmesini, sevgini anlamasını bekleme. Döngüleri tamamla. Gurur, beceriksizlik ya da küstahlık yüzünden değil, sadece bir şeylerin yaşamınla uyuşmadığını düşündüğün için. Kapıyı kapa, plağı değiştir, evini temizle, tozu silkele. Eski benliğini bırak ve dönüşüm geçirerek gerçek benliğine kavuş.
Birden doğrulup çevreme baktığımda kimsenin yanımda olmadığını, bana eşlik eden tek şeyin zaman olduğunu görüyorum...
