Gök Börü; Türk Tanrısı! Can gövdeme yük oldu. Bir umudum sende kaldı. Sonsuz karanlığımı aydınlat. Sönmez ışığından bir damla yoluma fırlat. Ocağımı söndür de budunu yaşat. Sadağımdaki ok, kolumdaki güç, damarlarımdaki kan tükeninceye kadar yağıyı göster.
Atının yelesine kapandı. Başını dayadı. Sağ elinde kılıç hâlâ sımsıkı duruyor, sol eli sarkıyordu.
Kürşad ölmüş, fakat attan düşmemişti.
Ölmüş, fakat yenilmemişti...