claire
@fraser
Ne yamansınız dökme kalıplarınızla; bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz.
Reklam
Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi.
Bay B., Hitler dönemi ifadesi alınmak üzere tutuklanmış biridir. Hiçbir insan, iletişim kaynağı ve uyaran olmadan bir odada aylar geçirir. Delirmemek ve çözülmemek için çaldığı bir kitaba tutunur.
Satraç’ı biraz Amok Koşucusu’na benzettim. O kitapta da olduğu gibi ana karakter anlatıcı karakter değil, anlatıcı karakterin karşılaştığı bir karakter. İkisinde de anlatıcıyı ana karakter zannederek okumaya başladım ama birkaç sayfa ısınmadan sonra hikaye başladı.
Yine bu iki kitabın benzerliği olarak ana karakter başından geçen bir delirmeyi sebebi ve tüm ayrıntılarıyla anlatıyor.
Amok Koşucusu en sevdiğim kitaplar arasına girerken, belki Satranç’ı tekrar hissi uyandırması sebebiyle benimseyemedim. Güzel bir kitaptı ama dokunmadı.
Yakınında kültürlü bir insan hissettiğinde, kabuğuna çekiliyor; böylece hiç kimse ondan aptalca bir söz duymuş ya da kültürsüzlüğünün sınırsız derinliğini keşfetmiş olmakla övünemiyor.
