Ağabeyim Tanrı'yı bazen Freud ile aldatıyor. Yıllardan beri psikanalize gidiyor.
Çocuğun bu ilk cinsel deneyimleri, acı verici kaygı, yasaklama, hayal kırıklığı ve ceza erkileriyle bağlantılıdır.
Sayfa 70 - Olimpos Yayınları
“İfade edilmemiş duygular asla ölmez. Canlı canlı gömülmüşlerdir ve sonradan daha çirkin şekillerde ortaya çıkarlar.
-Sigmund Freud”
Tüm asli önermeler -hayat böyledir işte, insan doğası böyledir diyen önermeler- yasaklamalar şeklinde işlev görmeye meyillidir; tanım kılığına girmiş talimatlardır; harita kılığına girmiş güzergahlardır. Alimi mutlaklık daima yasaklayıcıdır ve yasaklamanın altında daima alimi mutlaklık yatar. Silenos ve Schopenhauer'den farklı olarak Nietzsche daima açıkça ya da zımnen kendi kendisiyle alay eder konumdadır. Nietzsche nasıl ki antikahraman haline gelen kahramanlarına kuşkuyla yaklaşıyorsa, biz de onun kültürel ideallerine -insanın kimse o olması, kendi yasalarını koyması, köleden ziyade efendi olması konularındaki ideallerine- aynı kuşkuculukla yaklaşabiliriz. Freud gibi Nietzsche de bize gereksiz bir ciddiyete düşmeden kendisini nasıl okuyacağımızı öğretir - onun fazla yasaklayıcı bir varlık haline izin
vermeden.
Freud'un bir zamanlar söylemiş olduğu gibi, "Bir gün geriye dönüp baktığınızda mücadele günlerinizin en güzel günleriniz olduğunu göreceksiniz."
Bizzat bir Anglofil olan Freud -bildiğimiz üzere- psikanalizin bir Yahudi bilimi olarak düşünülmesini istememiştİ (gerçi Emest Jones biyografisinde Freud'un "Oliver Cromwell'a uzun süre hayranlık beslediğini" ve "Cromwell'ın Yahudileri İngiltere'ye yeniden getirmesinin bunda önemli bir etken olduğunu" söyleyerek işleri biraz karıştırır). Elbette psikanaliz İngiltere'ye 20. yüzyılın ilk yıllarında geldiğinde -yani Melanie Klein, Freud'lar ve diğer Avrupalı mülteciler oraya gelmeden önce- ağırlıklı olarak bir Yahudi uğraşı değildi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan Orta ya
da Bağımsız Grup'un önde gelen üyelerinin hiçbiri de -Winnicott, Rycroft, Milner, Khan, Laing, Klauber veya Lomas- Yahudi değildi. Başka bir deyişle, İngiltere Freud'un psikanalizine hem yakın hem de son derece yabancıydı. Yani psikanaliz, fethettiği bir dünyada "mantığı, medeniliği ve itidali" temsil eden bir İngiltere'ye ulaşmıştı. Darwin'in ve Darwinciliğin İngilteresiydi bu ve bizzat Freud da Darwinci biyolojiye bağlıydı - fakat Darwin'in kendisi o İngiliz tarzıyla mantık, medenilik ve itidal timsaliyken fikirleri yavaş yavaş dünyayı fethediyordu.