Ali Ramazan Kırıkparmak
@freudali
Şu anda okuduğu kitap
Piç İncelemesi1000Kitap
Yazarın okuduğum üçüncü kitabı. Sanırım en iyi kitabını ilk başta okudum, Kinyas ve Kayra’yı. Yazar öyle bir üst kalitede kitap yazmış ki sonraki kitapları o kaliteyi yakalayamıyor. Yine de bu kitap okunabilen, anlaşılabilen, akıcı, içeriği önceki okuduğum iki kitabı gibi sert değil.
Yazarın dili kitabın kolaylıkla okunmasında önemli bir etken. Sert ve ağır bir içeriğinin olmamasıyla okur kitabı kolaylıkla okuyabiliyor. Çok fazla bir olay yaşanmasa da karakterlerin içsel dünyası ve hayata olan bakış açıları okurun ilgisini canlı tutmayı sağlıyor.
Roman, dört genç ve zengin ailelerden gelen karakterler üzerine kurgulanmış. Bu karakterin dördünün de hayattan beklentileri yok. Varoluşsal bunaltılarla birlikte, alkol ve sigarayı düşüncelerini bastırabilmek, bilinçlerini uyuşturup bunaltıdan kaçabilmek için kullanıyorlar. İlginçtir ki bu karakterlerin suça eğilimleri pek fazla yok. Hiçbir şey umurlarında olmasa bile seks, alkol ve sigara umurlarında. Bu dört karakterin, her birinin birbirinden farklı yetenekleri var. Ancak bu yetenekler sadece potansiyel olarak kalmakta. Okullarını bitirmemişler, aileleriyle görüşmüyorlar, yeteneklerini kullanmıyorlar, herhangi bir işte çalışmıyorlar ve sadece yaşıyorlar. Bu dört genç birbirlerinden de destek alarak toplumun kendilerinden olan beklentilerin hiçbirini yerine getirmeyip her kurala her topluma ve herkese baş kaldırıp isyan bayraklarını çekiyorlar.
Beklentiyi çok yükseltmeden okunursa keyifli bir okuma süreci geçirebilir okur. Roman, bir önceki paragrafta anlattığım dört gencin etrafında dönüyor. Önerebileceğim, fakat herkese öneremeyeceğim bir yer altı romanı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gelecekten bir şey beklemeyenler, mutluluklarını geçmişte yaratırlar.
İnsanlık, kendini öldüren ilk insan tarafından ihanete uğramıştır.
Ayaşlı ile Kiracıları İncelemesiEdebiyat
Yazarın okuduğum ilk romanıydı. Dili, ilk başta farklı gelse de alışmak zor olmuyor. Sade, süsten uzak bir anlatımı var yazarın. Cumhuriyet döneminde yazılmış bu tür romanların farklı bir lezzeti oluyor. Bu döneme ait çok fazla roman okumadım, biraz önyargıyla yaklaştım sanırım. Ancak bundan sonra gönül rahatlığıyla okuyabileceğimi, bu romanla fark ettim.
Roman, bir binada yaşayan ve toplumun farklı kesimlerden gelen insanların birbirleriyle olan ilişkilerini, hikayelerini ve yaşayış biçimlerini anlatıyor. Bu bina aslında bir çeşit pansiyon gibi. Aile gibi bir hayat sürdürüyor insanlar. O kadar dram dolu ve ağır kitaplardan sonra bu kitap rahat bir nefes almamı sağladı diyebilirim. Yormayan içeriği ve anlatımıyla kolaylıkla okunabilen bir roman.
O dönemdeki toplumun yapısını, insanların birbirleriyle olan ilişkileri, evliliğe ve aşka olan bakış açılarını pansiyonda yaşayan insanlar üzerinden görebiliyoruz. Karakterlerimizin hikayeleri çok ilginç olmasa da okunası yönleri bulunuyor. Yormayan, farklı bir lezzet sunan bu romanı rahatlıkla tavsiye edebilirim.