Uzun zamandır bir kitaba inceleme yazısı yazmamıştım. Bu kitapta yazmazsam olmazdı.
Kendimi,ruhumu,hayatımı,düşüncelerimi baştan aşağı her şeyimi sorgulamama sebep oldu. Yine her zamanki gibi Paulo...
Kitapta her şey o kadar kusursuz ki, en anlamsız en bağımsız dediğim şeyin bile bir anlamı vardı. Okurken çok zevk aldım, kitabın sonunu iple çektim.
Sahi neden ölmek ister ki insan? Veronika'nın giriştiği başarısız intihardan sonra başından geçen olayları aktaran bu kitapta aslında yaşamak için o kadar basit bir şeye ihtiyacımız var ki bu bence:KENDİNİ GERÇEKLEŞTİRMEK!
Kendini gerçekleştir Nura! Yaşamın senin elinde ve fark yarat.
Fark yaratın :)
Ben sadece kendimi tedavi etmek için yazıyorum, insan denilen yaratıkların arasında yaşama gücünü tekrar bulabilmek için. Daha doğrusu öyle sanıyorum.
İnsanları pençesine almış, çöl hecinleri gibi hepimizin ağzını kan içinde bırakan "harese"den kurtulmak için yazıyorum ve zaman zaman kendimi şu sözu tekrarlarken yakalıyorum: "Ben bir insandım!"
Sayfa 111 - Nergiz'in sözü: Ben bir insandım.·Kitabı okudu