Orta Dünyadan Biri
@ftma_sylk
The Little Black Fish
Şu anda okuduğu kitap
Bazı kitaplar sizi; sobalı, küçük tek odalı, yer sofrasında yemeklerin yendiği, birlikte dizilerin izlendiği, akşam elektrikler gidince mumların yakıldığı, kapının önünde oynamaktan usanmayan bir neslin son sözcükleri gibi maziye götürür ya...
Galiba her cümleden, geçmişin izlerini tazelemek bir kitapta.
Geçmişe bir his olarak gidip o günleri özlemle yad etmek üzerine...
Bir parça somun ekmeği gibiydi, uğruna savaşlar verdiğim, sıcacık, çıtır çıtır, ellerimin arasında okudum ve bitti...
#satırlarımdan
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşünüyorum o halde varım diyen Descartes'in aksine,
Düşünmüyorum ve düşünmediklerimle bu dünyada var oluyorum felsefesi...
Öğrendiğimiz ve bildiğimiz şeylerin karşılıksız baştan savma yığınlara dönüştüğü bir dünya...
Hiç bir şey bilmemenin verdiği huzur hali...
Bir Şilda kentli ruh hali içinde hiç bir şey bilmeden; yeşil rengi keşfe çıkıp...
Suyun insanı boğduğunu, ateşin yaktığını, müziğin huzurunu hiç bilmeden, bir şey bilme telaşı olmadan keşfetme hissi...
Masanın üstünde duran onca şeyden biriydi bir bardak su...
An be an günler geçtikçe sarardı, ekşidi, küflendi, azaldı, azaldık...
Sana temiz görünmüyor diye suyu suçlayazsın?
Benim berrak, zarif, şimdilerin gençliği;
Yarınlarda özletme kendini, bana acındırtma kendimi...
Ayaklarım, kollarım, kulaklarım, gözlerim ihanet etmesin bana!
O içime serinlik veren görüntü, lütfen aklım bana oyun oynamasın ve ilk günki gibi kalsın silüeti derinliklerde...
Özlediğim şeylere dair, sevdiğim her şeyde ne güzeldin...
Özlediğim yerde olsun o güzel anılarım, öyle toplanıp gitmesinler...
Her zamanki gibi berrak kal diye zihnimde, yaşamayı azaltıyorum, gelecek anıların o anı yok etmesine izin vermiyorum...
Öyle doldum ki öyle doldurdum ki o anlarla kendimi, kalmadı başka zamanlara bir ben...
#satırlarımdan
F.S
Adem den beri veba...
Sembolik başlıklara-adlara takıldık; Bazen Adem olduk, bazen Havva olduk, dünya döndü kaç yüzyıl geçti sahi hiç saymadım... Dünya döngüsünden beri ne çok koptuk birbirimizden...
Ne çabuk unuttuk yunus'un sözlerini: yaratılanı seviyorduk, yaradandan ötürü...
Bu geçen onca zamanda: Saatimin tik taklarını dahi duydum, bana atılan adımların sesini, çoğu şeyi unuttum ama iyi gelen hiç bir sesi hiç bir bakışı değil... Bu derin sessiz zamanlarda kendime çok koştum; şaire göre veba, bana göre derin bir karanlık...
Ne çok yenildik ama başaramama düşüncesine rağmen yine de hep dimdik hep azimli ve de güçlü...
Dünya beni anlamadı, sözlerinden kaçmak ve sanırım yine de kendime yüklenmek istiyorum: beni anladığını düşünen insanlara karşı "kendimi dile getirmeyi nasıl da öğrenmek isterdim..."
#kitapincelemem
#albertcamus
#veba
YAŞAMA DAİR BÜTÜN İSİMLER
Kendimize dair bir dünya yarattık...
Kendimizde, bize ait, sadece bizi içine alan...
Zamanın gergefinde bir ileri bir geri; birilerine çarparak, bazen hatalar ve yaralar alarak...
Kendimizce çizdiğimiz sınırların içine hapis ettik; heveslerimizi, isteklerimizi, duygularımızı...
Ne çok takıldık "insanlar ne der cümlesine..."
Gelecekte "Dante gibi ortasındayız ömrün..."
İsimlerde kalsın istemiyoruz bazı anların,
Yani kısacası; Ericsson kuramına göre "Benlik bütünlüğüne karşı umutsuzluk" yaşamak değil niyetimiz...
Ânı kaybetmeden yaşamaya dair günler...
Yaşama dair bütün isimler...