Zamana Ağıt...
Düşlerden, benzi solgun bir çocuk,
Tüyden, parmak uçlarından,
Orada, her şeyden bambaşka...
Ruhu şimdi mağara duvarında,
Ruhların istilasındaki resimlerin gizeminde,
Sanki her ne varsa saklı olan,
Şimdilerde and içti taş duvar...
Yanında binbir elin eseri olan,
Köşede, bir kenara atılmış, buruşuk bir testi,
Şimdilerde kırık!
Yüzünü arıyor yaşamak için...
Benzi solgun çocuk,
Nöbeti tutarken her gün, tan ağarınca,
Toprak, taş duvarlara gözleri dalardı.
Hala taşın, duvarın, fettan tarafına müptela,
Hala toprak damağında,
O tarifsiz tadı yutkunurdu.
Düştüğü o vefasız insan kaderinden,
Anılarından tek parça görüntü,
Dudak kıvrımlarının keranarindan akan,
Bir parça hayat...
#satırlarımdan
#sözlerimdem