Kaldığım dünyanın serin, karanlık, kokmuş, korkunç, leş sularında yaşamaya çalışan küçük bir balık gibi...
Zamanın gergefinde okumadan, olağan akış içinde gezerken hayatın kolay olduğunu düşünürüz ta ki kötü ve insanlık dışı bir olaya rast gelene kadar!
Biz bazen evimizde, sıcak yuvamızda yaşıyorken insanlık dışı olaylar içinde olan nice kadın, nice hayvan...
Bazen "Allah rahmet eylesin" kelimesi ne kadar kolay düşüyor dillerden ta ki o olayı biz yaşayana dek ...
Bazen sadace yaslandığımız omuza güvenmek isteriz ya da gittiğimiz yolda yara almadan sıcak evimize dönmek isteriz...