Re
@fueltofire
Truth is unobtainable, mankind does not deserve it.
29 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bolca çakırdikeni içeren köy romanı. Keşke köylü olmasaydım da hayal gücümü daha özgün kullanabilseydim. Yaşar Kemal'in anlattığı tüm o evleri, ormanları, tarlaları kendi köyümle bağdaştırdım. Aslında bu kolaya kaçmak, ama zevkli. Evimde İnce Memed'i konuk ederken Abdi Ağa'yı muhtarın evine yerleştirdim. Sims oynar gibi köyüme karakter ekledim. Köylü ağzını öyle iyi betimlemiş ki kitabın yarısında durup dedemi arayasım geldi.
5/10 :)
Karanlığa yağmur çiseliyordu usuldan.
Bu anda bütün köy uyuyordu; düşmanlıkların, kinlerin, sevgilerin, korkuların, yiğitliklerin üstünü kalın bir uyku örtmüştü. Düşler çarpışıyordu, düşler yaşıyordu şu anda.
Sinoplu Diogenes - Köpek Diyojen
* Bir gün biri onu zengin bir eve götürüp yerlere tükürmemesini tembihleyince, Diogenes önce hımkırdı, sonra adamın yüzüne tükürüp, ''Tükürecek daha kötü bir yer bulamadım.'' dedi.
* Bir gün de ''Hey insanlar!'' diye bağırmış; insanlar toplanmaya başlayınca, ''İnsanları çağırdım, pislikleri değil'' diyerek bastonuyla onları dövmüş.
GertrudHermann Hesse
Kitaplarda, kafasındaki düşüncelerin yansımasını gördükçe insan daha keskin hissediyor içindeki yaşamın canlılığını. Mutluluk; yaşam farkındalığından uzaklaşmak, sarhoş olmak iken acı, keder ve tüm o çileler insanı zinde tutan nadide anılar olarak kalıyor. Bir baş kaldırışın simgesi, ''ben de buradayım.'' deyişi gibi.
Gertrud'u okurken çok farklı düşüncelere daldım. Tema oldukça yanıltıcıydı, bir savaş vardı ve bu savaşta kimse kazanamıyordu. Bir tarafta fiziksel kusurlarıyla yıldızlardan düşen bir Kuhn, öte yandan hazlardan gelen yavan tattan bıkmış ve son arzusunu kaybetmiş bir Muoth savaşıydı bu. Muoth acısına son vermişti elbet fakat bu onun kazandığını gösterir miydi ? Hala bir yerlerde acı çeken bir Kuhn vardı ne de olsa.
Kuhn ile Muoth mükemmel bir uyum içinde felsefelerini yaşıyorlardı aslında. Acılarıyla var olan ve arzuların hiçliğinde boğulan insancıkların uyumu.
Herrmann Hesse ve Spinoza'nın tanrısı (ayrıca Albert Einstein'ın da tanrısı) sanırım aradığım o biricik tanrıydı. Onu aramanın bir anlamı yoktu, o her yerdeydi, kimi zaman içinde seninle bir olan kimi zaman bir ırmaktı(siddhartha göndermesi ;) Diğer o dinlerden tek farkı, Tanrı-Doğa kişiden yalnızca onu dinlemesini, hissetmesini istiyordu.
Siddharta ile kıyaslamak mantıksız olur. Gertrud süslü felsefi cümlelere sahip edebiyat kitabı iken Siddharta benim gözümde bir başyapıt. Çünkü edebiyatın taşıyamayacağı o yükü bir koşuda sırtlanan felsefe kitabı kendisi.