##okudumbitti
YAZAR: HATİCE GÖRGÜLÜ
YAYIN: PATARA
Herkese merhabalar bugün sizlere Hatice Görgülü''nün kaleminden çıkan toz duman kırık ruhlar kitabıyla geldim. Öyle akıcıydı bir kitap olmanın yanı sıra altını çizdiğim çok sözlerle dolu bir kitaptı haliyle beğenmeme sebep oldu o yüzden lafı çok uzatmadan haydi gelin bu güzel kitabın konusuna geçelim.
Aynı yetimhanede büyüyen Asya, İsrafil, Arda, Karsu ve Işıl, hayata tutunabilmek için hırsızlığa yönelir ve zamanla bir çete hâline gelirler. Ancak Arda’nın para hırsı ve ihaneti her şeyi parçalar. İsrafil hapse girer, diğerleri farklı yollara savrulur.
Asya bu süreçte soygunlara devam ederken bir yandan da makyaj fenomeni olur. Parlak bir hayatın arkasına sakladığı karanlık bir geçmişi vardır. İki yıl sonra İsrafil’in hapisten çıkmasıyla yollar yeniden kesişir ve bu kez gruba Barkın da dâhil olur. Barkın, İsrafil’in koğuş arkadaşıdır ve içeride onu koruyan kişidir.
Asya ile Barkın arasındaki çekim daha ilk anda hissedilir. İkisi de acılarla büyümüş, kırılmış ama güçlü karakterlerdir. Özellikle Asya’nın vurulduğu ve Barkın’ın ona refakat ettiği sahnelerdeki diyaloglar çok etkileyiciydi. Barkın’ın çocukluğunu anlattığı bölüm ise hikâyenin en sarsıcı anlarından biriydi.
Asya’nın aklında büyük bir soygun planı vardır: Asırlardır kayıp olan tarihi eserleri bulmak. Bu eserlerin İstanbul Adliyesi’nin altında olduğu söylenmektedir. Tam her şey yoluna girmişken Asya’nın geçmişi karşısına çıkar. Yıllar önce onu terk eden annesi ortaya çıkar ve neden gittiğini anlatır. Bu yüzleşme Asya için yıkıcı olur. Üstelik Barkın’ın gerçek kimliğini öğrenmesiyle hayat ona bir darbe daha vurur.
İhanet, travma, aşk ve büyük bir hesaplaşma üzerine kurulu bu hikâye, Asya’nın hayatta kalma mücadelesini sert ama akıcı bir dille
Tırtıl, kelebek oldu.Edebiyat
Puan vermedi·632 syf.·
2025 51. kitabı
Yetim bir çiçek adı Jane, dayısının vefatı üzerine ondan nefret eden bir yenge, zorba bir kuzenle açıyor gözünü bu kahrolası hayata. Nedense Peygamberimizin amcasını kaybettiği zaman geldi şimdi aklıma. Onu kollayan, yüzüne gülen, düştüğünde ayağa kaldıran, kararlarında destekçi kimse kalmamıştı artık. Yeni yürümeye çalışan bir bebek gibi iki adımda bir yere düştü Jane. Hatta ilk adımı atmaya çalıştığında da ittiler ve düştü. Aslında böyle bir başlangıcın sonunu güzel düşünmek de düştü...
İkinci adımını yatılı okula attı Jane. Kendini tanıyordu, oradakilere de tanıttı. Gelişti, büyüdü ve kanatlanmak istedi bu yuvadan. Ne de olsa oraya da ait değildi, hiçbir yere ait hissetmiyordu. Eğer yaşayacaksa nefes alması gerekiyordu. Nefes almak için ilan verdi gazeteye nefes alabilir miyim diye.
Adımları artık yere basıyordu. Küçük bir köyde küçük bir kızın mürebbiyesi olmuştu. İşte tam burada talihi döndü diyebilirdik ama O daha değil dedi. Kızın babası(belirsiz) ve evin sahibi olan adamla tanıştı. (İsim hafızam çok kötü o yüzden isim veremeyeceğim başrol olsa bile)
Adımlarının boyutları büyüdü çünkü o artık genç bir kızdı. Ev sahibi evde partiler veriyordu, oyunlar yapıyordu. Sırf Jane'i denemek ve O'ndan emin olmak için. Çünkü bu zamana kadar böyle bir kız görmemişti belki de böylesini imkansız sanıyordu. Her şey çok güzeldi hatta mutlu bir an yaşanacaktı fakat bir yalan yazıyı tura yaptı. Jane tekrar nefes almak istedi ve arkasına bakmadan uzaklaştı oradan.
Aç, susuz, halsiz şekilde yeni yaşamına merhaba dedi Jane bir evin kapısında. Kalbindeki acıyla devam etmeliyim dedi yaşamaya. Ve yaşadı da. Tâ ki gerçek kimliği ortaya çıkıncaya kadar.
Her şeyi bırakıp geri döndü ev sahibinin yanına. Hiçbir şey düşünmeden, sadece kalbinin adımlarıyla. Döndüğünde karşılaştığı manzara pek
Yazarın iki kitabını da daha önce okumuştum. Bu vesileyle tekrar mütalaa etmek nasip oldu. İlk kitapta Allah'ın varlığına dair deliller ele alınmış. Bütün delliller aslına bakılırsa hepimizce aşikar olan ama artık normalleştirdiğimiz için çoğu zaman farkına varamadığımız şeyler. Allah'a ulaşmak için çok basit düşünmenin bile yeterli olacağına kaanat getiren delliler. Bu cihetle hemen herkesin elinin altında bulunması gereken bir başucu kitabı. Toplumumuzda ateizm hızla yayılırken ve bizlerde birer ilahiyatçıyken hayatımızın herhangi bir döneminde bu inkarcılarla karşılaşmamız işten bile değil. Böyle durumlarda hazırcevap olup delillerimizi bir bir öne sürmeliyiz. Şahsen ben kitabı okurken başka hangi delliler var, bu kitabı hiç okumamış olsaydım bir ataistle karşılaştığımda ne gibi cevaplar verirdim diye düşünmekten kendimi alamadım. Muhtemelen çok kısıtlı olurdu cevaplarım ya da topu ona atar, Allah'ın yokluğunu ispatlamasını isterdim. Ama bu kitap benim de normalleştirdiğim bazı şeylerin aslında normal olmadığını, bu şeylerin eksikliğinin ne gibi sorunlara yol açacağını gösterdi. İleride öğretmen olsam da olmasam da her yaşa ve topluluğa rahatlıkla sunabileceğim örneklerle doldu zihnim. Anlaması ve anlatması kolay. Üstelik çoğunun somut delliler olması işimi daha da kolaylaştırır. Bu kitap aslında sadece atesitler için değil henüz soyut şeyleri algılayamayan 0-10 yaş arası çocuklarla iletişim halindeyken de oldukça işime yarayacak. Aynı şekilde bazen imanında zayıflama hisseden, boşluğa düşen mümin kişiler için de fayda sağlayacak.
İkinci kitap da bu sefer evrimcilere cevaben yazılmış. İnsanın maymundan gelmesi fikri ta çocukluğumdan beri komik gelmiştir bana. Hatta kan grubumuzda yazan rh ifadesinin de yine bir maymuna atıfta bulunması çok saçma. Ama insanlar bir
Yazarın iki kitabını da daha önce okumuştum. Bu vesileyle tekrar mütalaa etmek nasip oldu. İlk kitapta Allah'ın varlığına dair deliller ele alınmış. Bütün delliller aslına bakılırsa hepimizce aşikar olan ama artık normalleştirdiğimiz için çoğu zaman farkına varamadığımız şeyler. Allah'a ulaşmak için çok basit düşünmenin bile yeterli olacağına kaanat getiren delliler. Bu cihetle hemen herkesin elinin altında bulunması gereken bir başucu kitabı. Toplumumuzda ateizm hızla yayılırken ve bizlerde birer ilahiyatçıyken hayatımızın herhangi bir döneminde bu inkarcılarla karşılaşmamız işten bile değil. Böyle durumlarda hazırcevap olup delillerimizi bir bir öne sürmeliyiz. Şahsen ben kitabı okurken başka hangi delliler var, bu kitabı hiç okumamış olsaydım bir ataistle karşılaştığımda ne gibi cevaplar verirdim diye düşünmekten kendimi alamadım. Muhtemelen çok kısıtlı olurdu cevaplarım ya da topu ona atar, Allah'ın yokluğunu ispatlamasını isterdim. Ama bu kitap benim de normalleştirdiğim bazı şeylerin aslında normal olmadığını, bu şeylerin eksikliğinin ne gibi sorunlara yol açacağını gösterdi. İleride öğretmen olsam da olmasam da her yaşa ve topluluğa rahatlıkla sunabileceğim örneklerle doldu zihnim. Anlaması ve anlatması kolay. Üstelik çoğunun somut delliler olması işimi daha da kolaylaştırır. Bu kitap aslında sadece atesitler için değil henüz soyut şeyleri algılayamayan 0-10 yaş arası çocuklarla iletişim halindeyken de oldukça işime yarayacak. Aynı şekilde bazen imanında zayıflama hisseden, boşluğa düşen mümin kişiler için de fayda sağlayacak.
İkinci kitap da bu sefer evrimcilere cevaben yazılmış. İnsanın maymundan gelmesi fikri ta çocukluğumdan beri komik gelmiştir bana. Hatta kan grubumuzda yazan rh ifadesinin de yine bir maymuna atıfta bulunması çok saçma. Ama insanlar bir
İki kardeşim farklı kaderleri.
Tarihsel bir yolculuğa iki kardeşin gözünden çıkıyoruz. Olaylar yaşanırken en önden full HD kalitesinde izliyormuş hissi veren bir anlatım var. Kâh Selim'i, kâh İsmail'i haklı buluyoruz okurken. İnsanı içine alıp, olayları bizzat yaşatan anlatım kurgusu kitabı tek seferde bitirmek için yeterli bir neden.
Yüzyıllardan beri bilgeler zamanın her yarayı kapadığını söyler dururlar....
Zamanın her yarayı kapattığı koca bir yalan. Zaman bir şeyi kapatmadığı gibi çoğu kez de yarayı travmaya çevirir bana göre. En azından benim için böyle işliyor. Sonuna kadar gitmeyip çözemediğim her şey için böyle. O yüzden kendi adıma dert tasa sorun her neyse, dibini görüp öyle karar veririm. Çoğu zaman tekrar tekrar aynı hataları da bu yüzden yaparım. Yaptığım şey doğru olmayabilir ama başka türlüsünü bilmiyorum. Bunun aksini ya da mış gibisini yapan başarılı insanlar beni yadırgamakta serbest. Ama az ötede.
...
Bu kitabı daha önce okumuş olmam lazım ama net hatırlamıyorum nedense. Yalnız bu tip şeyleri çok okudum lise yıllarında. Belki lise yıllarımın öyle pespembe geçmeme sebebi de böyle böyle oluşan zihniyetimdir. Ben. Oldum olası çok arkadaş edinmedim. Hiçbir zaman içimi kimseye dökme ihtiyacı da hissetmedim. Çünkü güven diye bir duygum oluşmadı. Daha başında darbe aldı diyelim. Hem de çok ucuz şeyler için. Şimdi düşününce hiç pişmanlığım yok en azından. Herkes kadar liseliydim ama hiç kimse gibi yanar döner değildim. O kadar ki öğretmenler gününde iki sevdiğim öğretmene aynı okulun içinde aynı kravatı almış insanım. Şimdi saçma gelebilir ama bana gayet net geliyor. Ya öğretmenlerime bile seni daha çok önemsiyorum mesajı vermedim. Kendimle kesinlikle gurur duyuyorum. Bu kitabı okurken bir sürü şey hatırladım. Hayatımda hiçbir lise arkadaşımla ya da sonra da olabilir, kimsenin herhangi bir durumu ile dalga geçmedim. Ömrümde tek fiziki kavgamı da böyle yapan birine geçirdiğim bir yumrukla lisede yaptım. Koca lisede her şeyden bolca vardı. Ben dindar bir kız çocuğu değildim ama ahlâkî değerlerim her zaman vardı. Bunu da yine belki liseye gelmeden önce okuduğum bir sürü kitaba en başta
