Özlem
@furug_
17 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Soru mu? Değil. Çiviler ve çirişler müthiş uygun duruyor
Bıktım içleri dopdolu, yaşayan çizgilerden
Tezgâhımda gezinen ve ellerimde
Bıçağımın altında yolumu kesen
Büyüyen, yayılan dolduran dört bir yanımı
Ve bölen benliğimi, ayıran beni kendimden
Bıktım içleri dopdolu
Yaşayan çizgilerden.
Bir adamın geceye benzeyen sesinde
El sallayan bir ayine dönüşüyor uyku
Sonra hep bir avlu daha büyüyorum
Bir avlu daha
Durun ama gece ısrarla buna yarıyor
Karşıdan karşıya geçiriyor hayat
Ve hep duyuyorum
Yine uykusuz müntehir itiraz.
"O anki deneyimin sonsuza kadar devam etmesini istemeyiz" diyorsun. Şunu da ekleyebilirdin: Zaten devam etmesini istememize izin verilmiyor; tıpkı Goethe'nin Faustu'nun elinden uçup giden an için" Daha uzun yaşa! Ne kadar güzelsin!" diye yalvardıktan sonra edebi lanetlenme ile yüz yüze gelmesiyle bu gerçeği yaşayarak öğrenmesi gibi.
Sayfa 81
Soyut terimlerle düşündüğümde beni rahatsız etmeyen, ama gözümün içine bakınca, yitirdiğimiz ve belki de hiç dert etmediğimiz şeyleri düşünmez olduktan çok sonra bile nostaljinin insana acı vermesi gibi acı verecek bir yitiğin.
