“Durup kendini dinledi, göğsünde bir huzursuzluk , dışarı çıkmak isteyen bir şeyler hissediyordu. Birden ne olduğunu anladı, özgürleşmek isteyen, bastırılmış kahkahalar vardı içinde.”
Yokluğunu anlasam da kabullenmek o kadar da kolay olmuyor
Canımı acıtsan da sevmek bir ömürdü bende bir günde bitmiyor
Ağlasam da süzülen her bir damlada yıkanır hatıran
Dönüp dursam da yastığımın yanında boşluğun
Yerin ise dolmuyor...