Gamze
@gamze209
152 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Umutsuz olmayın, umutsuzluk kötüdür, beladır. Umutsuzluk diri, canlı, soluk alan insana yakışmaz. Umutsuzluk ancak ölülere mahsustur.
Reklam
Koca adamların çocukları dövdüğü, ötekilerin de bön bön baktığı bir ülke çürüktür,ölmüştür
"Kendinle konuşur gibi her şeyi konuşmayı göze alabileceğin bir dostun olmasından daha tatlı ne var? Senin kadar sevinecek biri olmasa, iyi günlerinin anlamı olur muydu?"
"'Deli adam,' dediysek 'kötü adam,' demedik. Asıl akıllıdan korkmak lazım."
8/10
Beğendi
·2019 194. kitabı
·33 saatte okudu
·Okunma: 02 Eylül 2019 08:17
·"Tolstoy’u okumak, insanın evinin yolunu bulması, bizi insan yapan, içimizdeki o derin ve temel şeye geri dönmek gibidir."
Thomas Mann
"Ölmeden önce ölünüz" hadis-i şerifini hayattayken anlamış bir yazar olarak düşünüyorum Tolstoy'u. Kitaplarında ölüm teması hep önde. Ölümün hakikat olduğunu sürekli vurguluyor.
Üç ölüm öyküsünde yazar, öykünün isminden de anlaşılacağı üzere üç farklı ölümü resmeder. İlk iki ölüm insanların ölümü, üçüncü ölümü söylemeyeceğim. Ama ipucu vereyim. Tek canlı insanoğlu mu?
Tolstoy, ölümden değil, "hayattan" kaçıyor bence, insanlardan. Çünkü ölümü kaçınılmaz bir hakikat olarak görüyor. Öyküde daha hayattayken karakter çizmesini mezar taşı karşılığında vermesi de etkileyici bir bölümdü.
"Rus şair Andrey Belıy, Tolstoy'un ölümle olan ilişkisini şu şekilde özetlemektedir: Ölüm fark etmeden hepimizi yakalıyor: ya da biz ölümden kaçıyoruz, ya da ölümü sadece son anlarımızı henüz doldurmadan arıyoruz: O, ölümden kaçmadı, onu daha az aradı,"Tolstoy'un bu üç öyküsü, yazarın "ölüm için yazılmış" eserleridir."Ivan İlyiç'in Ölümü"nde hayatın koşuşturmasına kapılmış bir insanın ölümle yüzleşmesi, "Üç Ölüm”de anlamını yitirmiş hayatların farklı algıları, "Efendi ile Uşağı”nda ise ölümün insanları birleştiren yanı anlatılır. Ölümü bu denli gerçek ve canlı bir şekilde anlatan Tolstoy'un, kendi ölümü de bir hayli ilginç olmuştur.Tolstoy, ilerleyen yaşından dolayı artık nefes almakta zorlanır. Hasta halini umursamadan evden kaçar. Eşi Sofya'ya da gitmeden birveda mektup bırakır.Tolstoy bu mektubunda eşine şöyle yazmıştır: Benimle geçirdiğin kırk sekiz dürüst sene için sana teşekkür ederim ve sana karşı işlemiş olduğum tüm hatalardan ötürü beni bağışlamanı rica ederim. Keza bende tüm ruhumla senin bana yapmış olduklarını affediyorum, Astapova
