Uzun bir şiirin son dizesindeyim
Bir sağnağın son damlası kaldı içimde
Bağıracak gücüm yok, fısıldasam kimse duymuyor
Sokaklara çıkıyorum ellerim yüreğimde
Benim gördüğüm şeyleri kimse görmüyor.
Bir nehir denize kavuşuyor düşlerimde
Kanım damarlarımdan sessizce çekiliyor
Bir şeyler sorup, yanıtlıyorum kendi kendime:
- Ölümün olmadığı o ülke nerde?
- Ölümdür, ölümün olmadığı tek ülke!
Bir ana sığan zamanın
Şiirini yazmak isterim
Ya da bir çağı sürükleyen duyguların ...
Kitaplardan alıntı mı yapayım?
Noterden onaylı belgeler mi dağıtayım?
Nerden başlasam bilmem ki?
Her şeyi anlatmak gelir içimden
Ve sonra çekip gitmek ...
Beni bir denizin kıyısına bırakın,
Bir portakal ağacının dibine ya da
Ne olur, onun dallarına uzanıp kalayım
Belki yeniden bulurum türkümü -
O yitirdiğim türkümü
Bütün bu sözler benim değil çünkü