Garîbce Sözleri ve Alıntıları

İbrahim

Ne hâldeyüm ne bilem duzakdayum ne gülem Bir garîbçe bülbülem ötmege güle geldüm

Andan berü gönildüm dostıla bile geldüm Bu ‘âleme çıkıcak bir ‘aceb hâle geldim Ol dost açdı gözümi gösterdi kendözümi Gönlümdeki râzumı söyledüm dile geldüm Gör ne yuvadan uçdum râzumı halka açdum ‘Işk duzagına düşdüm tutıldum ele geldüm Tuzaga düşen gülmez ‘âşıklar râhat olmaz Söylerem dilüm bilmez bir ‘aceb ile geldüm Ben bunda geldüm ise ilüme girü gidem Sanma ki bunda beni altûna mâla geldüm Degülem kâl ü kîlde bu yitmiş iki dilde Hâlüm ahvâlüm nedür bu mülke sora geldüm Ne hâldeyüm ne bilem duzakdayum ne gülem Bir garîbçe bülbülem ötmege güle geldüm Gül Muhammed deridür bülbül anun yâridür Ol gülile ezelî cihâna bile geldüm Mescidde medresede çok ‘ibâdet eyledüm ‘Işk odına yanuban andan hâsıla geldüm Kudret sûret yapmadın feriştehler tapmadın ‘Âlemi halk dutmadın ilerü yola geldüm

Kitabı okuyor