Talia 7 yıldır yalnızdır çünkü çok sevdiği boksör sevgilisi en yakin arkadaşı ile evlenmeye karar verir ama birgun aniden karşısına çıkar boşandığıni ve onu deli gibi sevdiğini söyler ayrıca sebeplerini anlatmak ister.
Siz olsanız dinlermiydiniz?
Çünkü biz affettik bile:)))
Yazarın kalemini sevdim ufak tefek sacmaliklar olsada:)Bana göre hersey yerli yerinde oldu smut kisimlar hariç!!!!Hikaye boyunca Fosterin dili bir içeri girmedi!!!!Hay senin diline yani gene mi gene mi gene mi diye diye okudum bitirdim:))))Karakterleri sevdim Fosterin başına gelenleri ve ozguvenin olmamasını haklı buldum çünkü bir tarafta sürekli ailesini ve ailesinin mulklerini daha doğrusu yaşadığı yeri anlatan ama anlatırken sevgilisinin durumunu farkedemeyen bir kızımızın olması üzücü idi ve bundan sonra yaşanılan ayrılık mantıklı geldi ama ya antrenörü ölmese idi ne olacaktı!!!!
Talianin başından geçenleri sadece babası ve annesinin bilmesi ama kardeşlerinin haberi olmaması çok büyük haksizlikti bu kadar belli etmeden nasıl yaşadın dedim kendi kendime!!!Herseyin sebebi olan yelloz Vivien aynı babası kılıklı çıktı başta sevdim seni ama sonunda gerçek yüzünü gösterdin yani!!!
Kitapta gene eden ailesi sanki bir polyanna etkisi gibiydi herkes herseyi hemen kabullendi yapmayin böyle ya bir yumruk alsaydınız bari:))Sonu harika idi ama o kadar güldüm ki sonunda mutlaka sizde okuyun ama benim favorim HALA 1.CI KITAP:)))
Hayal kırıklığı
Edens serisinin ilk iki kitabı ne kadar iyiyse bu kitabı da aynı oranda berbattı bence.Hikaye bakımından çok iyi yerlere gelebilecek olay örgüsünü çok yanlış ve kötü karakterlerle harcamış yazar.Hayatımda ilk defa bir second chance konusunda bu kadar ezik,gurursuz bir kadın karakter ve pişkin,arsız ve de yüzsüz bir erkek karakter okudum.Vivienne’e hiç girmiyorum bile.Talia’nın gurursuzluğunu hafife alıyorsunuz çünkü kendisi basbaya sevgilisini elinden alan ve onu hem kocası hem de çocuğunun babası yapan “dostunu” affediyor.Kaldı ki Vivienne Foster’ı Talia’nın yanında yanağından falan öpüyor sonra alışkanlıktan diyor.7 yıl birlikte yaşamışlar çok yakın arkadaş olmuşlar bilmem ne.Yazarın gereksiz bir şekilde Foster ve Vivienne’i haklı çıkarmaya çalışması da ayrı sinir bozucuydu.Talia’nın bir diğer gurursuzluğu da Foster kasabaya gelir gelmez
hemen yelkenleri suya indiriyor ve peşinden koşması gereken Foster’ken iki trip attı diye Talia Foster’ın peşinden koşuyor.7 yıl sonra ortaya çıkan Foster Bey falanca 20 yıl sonra ölse o zamanda böyle yüzsüzce ortaya çıkabilir miydi acaba?Kısaca dediğim gibi hikaye bakımından gerçekten iyi bir kurgu olabilirdi ama yazar maalesef çok yanlış bir biçimde işlemiş ve hikayenin potansiyelini öldürmüş..
Reklam
6/10
2026 41. kitabı
Bu kitabın seride neden en az sevilen kitap olduğunu anladım.
Gerçekten sinir oldum. Nefret ettim bazı karakterlerden. Özellikle Viviane aşırı nefretlik bir karakter. Yani seçimleri davranışları… Talia iyi sessiz kaldı, yani herkesten çok delirmeye kızmaya onun hakkı vardı.
Foster sen de tam bir salaksın, arada kafanı duvara vurasım geldi. Aptal herif. Gerçekten sinirlerim bozuldu okurken.
Genel olarak akıcı, hızlı okunan bir kitap. Yazarın tarzını sevdiğim için kitabı sevdim ama karakterlerden nefret ettim.
Eden ailesi her zaman ki gibi neşeli ve güzeldi.
Serinin 3 kitabı olan Garnet Ovası kitabı Edens ailesinin Doktor olan kızıyla onun üniversite aşkı arasındaki dinamikleri içeriyor. Sürükleyiciliği az olan bir kitaptı elimde biraz paralandı doğrusu hızlı bir okuma gerçekleştiremedim. O yüzden puanım ortalama 5/10
KAYIP ZAMANIN İZİNDE
Proust’u okurken elinde bir fener olması gerekir. Çünkü o, satır aralarına koca bir felsefe tarihi ve dönem sosyolojisi gizlemiştir
.
1. "Mantar Kaplı Oda" Efsanesi
Bu kitabı yazan adam, hayatının son 15 yılını Paris’te, Haussmann Bulvarı’ndaki evinde, duvarları ses geçirmesin diye mantarla kaplanmış, pencereleri hiç açılmayan karanlık bir odada geçirdi. Astımı vardı ve dış dünyadan tamamen kopmuştu. Bunu bilmek neden önemli? Çünkü okuduğun o canlı, renkli, sesli dünya; aslında ölmekte olan bir adamın zihninde yeniden inşa ettiği, "hafıza yoluyla kurtarılmış" bir dünyadır. Kitap, bir nevi ölüme karşı zafer çığlığıdır.
2. Henri Bergson ve "Süre" (Durée) Kavramı
Proust, ünlü filozof Bergson’un akrabasıydı (kuzeni ile evliydi). Bergson’a göre zaman, saatlerin ölçtüğü mekanik bir şey (tik-tak) değildir; iç içe geçen, eriyen ve akışkan bir "süre"dir. Proust, romanda saati durdurur. Bir öpücüğün, bir bakışın veya uykudan uyanma anının 30 sayfa sürmesi bundandır. O, mekanik zamanı reddeder, psikolojik zamanı yazar.
3. Dreyfus Olayı (L'Affaire Dreyfus)
Roman boyunca karakterlerin sürekli tartıştığı bu olay, Fransa’yı ikiye bölen gerçek bir siyasi krizdir. Yahudi bir subay olan Alfred Dreyfus’un haksız yere casuslukla suçlanmasıdır. Proust, toplumun ikiyüzlülüğünü bu olay üzerinden anlatır. Karakterlerin Dreyfusçu olup olmaması, onların ahlaki pusulasını belirler.
4. John Ruskin ve Sanatın Görevi
Proust, İngiliz sanat eleştirmeni Ruskin’e hayrandı. Ruskin’e göre sanat, "doğayı görmek" için bir araçtır. Proust bunu bir adım öteye taşır: "Hayat, ancak ve ancak edebiyat (sanat) aracılığıyla aydınlatıldığında gerçekten yaşanmış sayılır." Yani yazılmamış, analizi yapılmamış bir hayat, Proust’a göre yaşanmamış, kayıp bir hayattır.
Zamanın ve Ruhun
Galiba bu seride okurken en sıkıldığım kitaptı #k:420158. Bir türlü içine giremedim çiftin samimiyeti hoştu ama teması benlik değildi sanırım. Umarım devamında daha iyi kitaplar okuruz.
Reklam
Reklam