paradoks
@gasray
Sabır katlanmak değil, göğüs germektir.
ankara
1 Şubat
51 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Bir sistem düşünün. Bu sistem öyle bir şey ki, dahil olmak isteyenler ölüme aşık.. ölmek istiyorsunuz ama eceliniz ne zaman bilmiyorsunuz, intihar etmeye ise cesaret edemiyorsunuz. Ama birileri sizi düşünmüş. Bir sistem kurmuş. Sıra bende! Dediğiniz an sisteme dahil oluyorsunuz. Ve geri dönme şansınız da yok. Ölüm gününüz ve saatiniz veriliyor, o gün öldürülüyorsunuz. Bu konuda fikirleriniz neler?
paradoks
Ölüm günü ve saatinden önce ölmemesi için bir çözümün varmı?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fiziksel veya zihinsel engelli bir insanın herhangi bir başarı hikayesi ile karşılaştığımda kendime şu öğüdü veririm; 'Bu başarının normal olduğunu kabul et ama onu normalleştirme...'
İlk bakışta kendi içinde çelişkili gibi duran bu ifadeyi biraz daha açmakta fayda var. En kalabalık kişisel gelişim seminerlerinden tutun da mahalle kahvesindeki ya da yemek masasındaki en sıradan sohbetlere kadar herkesin bildiği, inandığı, doğru kabul ettiği klişe tespitler vardır; insan çalışırsa başarır, insan isterse, onu hiçbir engel durduramaz, her şey seninle başlar, başarmanın yolu kendi içindedir, just do it!...
Bu sloganvari motivasyon cümlelerinin gerçek hayatta bir karşılığının olup olmadığını kontrol etmek için sıfırdan bir laboratuvar kurmaya, deneyler yapmaya gerek olmadığını biliyoruz. Engelli olsun ya da olmasın, tarih boyunca sayısız insanın yazdığı başarı hikayeleri var karşımızda... Evet, insan kendisiyle barışıksa, ne yapmak istediğini biliyorsa, hedefleri varsa, Tanrı'nın ya da insanların ona verdiği imkanlar ölçüsünde 'başarı'ya ulaşabilir. Tabii başarı dediğimiz şey özneldir. Bir bebeğin halının üzerinde attığı ilk adım da, bir astronotun Ay'da attığı ilk adım da bir başarı hikayesidir... Çünkü başarı, kendinize koyduğunuz hedefe ulaşma eylemidir. İşte buradan hareketle, engelli olsun ya da olmasın her insanın başarı hikayesini normal karşılamak gerekir.
Şimdi Christy Brown üzerinden engelli bir insanın başarısını neden normalleştirmememiz gerektiğini ele alalım. Doğuştan beyin felci olan ve sol ayağı dışında vücudunun hiçbir uzvunu yönetemeyen, ayrıca konuşma zorluğu çeken, yani bedenini yönetemediği gibi kendini de ifade edemeyen bir insan var karşımızda. Başarı kriterinden gittiğimiz için şu soruyu C. Brown için de sormamız gerekiyor; Hayata bu parkurdan
paradoks
Abi sen ne yaptın nefes almadan okudum.Bu kaleme bir kitap yakışır bizi bırak sen git abi
“Göze göz, dişe diş” dendiğini duydunuz. Ama ben size diyorum ki, kötüye karşı direnmeyin.”
paradoks
İçi boş merhamet edebiyatı. (nfk)
Üstün Dökmen'in öğrencilik yıllarında yazdığı olağanüstü şiirle başlayan,yine Aziz Nesin'in insanımızı adeta betimleyen eşsiz alıntılarıyla devam eden ve sürekli bu tempoda devam edeceğini arzu ettiğim ama edemeyen bir eser olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. Kitabı; Eğitim Bilimleri için okuyacak bir üniversite öğrencisi için oldukça da faydalı buluyorum dersem haksızlık etmiş olmam sanıyorum çünkü savunma mekanizmalarından iletişim türlerine eğitim/psikoloji bandında birçok tanımlamaya oldukça fazla bir şekilde rastlıyoruz . Gerekli miydi bence hayır . Yine batılı birçok araştırmacıdan alıntı yapılan çalışmalar keyifli bir okuma için olması gereken kadardı diyebilirim . Birkaç cümleye indirgeyecek olursam genel anlamda kitap iletişim üzerine çok güzel tahliller sunmuş ve kişinin gerek bilişsel gerek fikirsel anlamda kendini geliştirmesine olanak sağlamış . Dili gayet anlaşılabilir her kademeden insanımıza hitap eden türden . Ancak eser son 30 sayfaya girdiği anda bir anda evrim geçirerek okuyucuyu şaşkına çevirecek şekilde konu ve bağlamdan uzaklaşıyor, bu tamamen, kendi görüşümdür içerisinde her türlü subjektifliği bulabilirsiniz ve ön kabulümdür. Yazar ; Temel kültür varsayımları başlığı altında özgürlükçü çağdaş anlayış ile geleneksel otoriter kültürü 15 maddede karşılaştırmış . Ve üzülerek söylüyorum bırakın sadece "objektif olmaktan uzak" denilerek eleştirmeyi . Tarafgir,ötekileştirici,gerçeklik ve sınanabilir bilgiler içermeyen, hayal ürünü bir geleneksel otoriter kültür tanımlaması yapmış . Bunu yaparken bilimsel bir yöntem ile tahlil yapmasını beklediğimiz psikoloji bilimi ile ilgilenen bilimadamı/yazarımız bu metodu terk ederek "geleneksel otoriter kültür" tanımlamasını genelden çok çok özele indirgeyerek İslam bağlamında bazı tahlillerde bulunmuş .
paradoks
Yorum çok iyi eline sağlık
Yazarın savaşcı kitabı çok güzeldir tavsiye ederim. Saygılar