#morsandıktakiyazılar
Kitap adı:Delifişek
Yazar: José Mauro De Vasconcelos
Çeviri: İnci Kut
Sayfa sayısı: 85
Kitabın türü: Roman// Biyografi
"Şeker Portakalı" kitabını takip eden üçüncü kitabını okumaya başladım ve bitirdim çünkü ikincisi hala gelmedi.
Zeze artık yetişkin yaşa ulaştığından çocukluğunda onu yalnız bırakmayan her şey ve herkes terketmiştir onu. Ne portakal ağacı vardır ne de karşıdan karşıya geçerken işkenceye dönüşen yol.
Hayat yolunda ona artık başka ailesi eşlik eder, aslında istediği her şeye de sahiptir ama mutlu değildir, çünkü yetişkin sorunları onu oldukça çok huzursuz ediyordur.
İçi içine sığmadığı için, yaşadığı yer de ona dar gelmeye başlar.
Ya denizde uzun saatler geçirir ya da gece boyunca gemilerde çalışır.
Kimsenin onu anlamadığını düşünüp, içini iyice kapar herkese. Ya rastgele gezmelere çıkar ya da kendine geçici meşguliyetler arar.
Babası onu anlamaya başladığında, Zezenin aslında küçücük bir yerleşim yerine değil, keşfedilecek kocaman dünyaya ihtiyacı olduğunu anlar.
Ona destek olmaya karar verir.
Zezenin kendini arayıp bulması için kaçınılmazdır bu.
Yeni işi gemilerle uzak diyarlara gitmektir artık. İlk başta dünyayı o kadar büyük sanmadığından bu durum biraz ürkütür onu.
Bu kadar spoiler yeterli, kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum
Not: "Bazen bizi anlamayan insanlarla çevrili olduğumuzda dünya dar gelir, boş gelir"
Aylin Özgür
Ne okudum ben!!! İnanılmaz güzeldi, sonu daha farklı olabilirdi katil başkası çıksın isterdim, tahmin edemeyelim diye zorlama birini seçmiş gibi yazar. Amaaaaa konusu, ilerleyişleri, 3 kişi ağzından anlatılması çok iyiydi.
Toplu tecavüz hem de daha çocuk olan kızlara, hayvan katli, madde kullanımı ve aşırı alkol alkol alkol olmasa güzel olurdu. Bu kısımlar beni psikolojik olarak çok yordu okurken, özellikle o 16. Doğum günü gecesi olanları nasıl unuturum bilmiyorum, korkunçtu.
Tam katil evet bu diyorum o da ölüyor, bir başkası için bu diyorum o da ölüyor. En sonunda tamam bu dedim eminim artık benim diye anlatıyor tak yine değişti, son 5 sayfada bile olaylar olaylar.
Priya Patel olayı tam bağlanmamış, havada kalmış bence. Hikayesi fazla eksik geldi bana. Jack’i eve davet ettiği gece 1 saat boyunca nereye gitti? Neden bütün olaylar olurken gizli bir şekilde Anna’nın annesinin evine gitti? Neyden şüphelenmişti, ne düşünüyordu? Keşke onun ağzından da hiç değilse bir bölüm okuyabilseydik her şey yerli yerine otururdu bence.
Polisiye, gerilim seven herkese tavsiyedir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çıplak Ayaklıydı Gece
Çıplak Ayaklıydı Gece 
Ahmet Ümit
Bu kitap Ahmet ümit okumaya başlamak isteyenler ve Türkiye’nin en karanlık, yozlaşmış günlerini öğrenmek isteyenlerin okuması gereken bir kitap.
Bu kitabı yazmasının sebebi aslında yazarımızın gençlik yıllarını hep bir siyasi olaylarda, propagandalarda geçirmesine bağlı. Bu kitabı yazaraktan hem geçmiş günlerine ayna tutuyor hemde bu olaylardan dolayı yitirdiği arkadaşlarını öykülerinde ölümsüzleştiriyor. Bu kitapta birden fazla öykü barınmakta, her birinde sol kesimin ne denli sorunlarla başa çıktığını , ezildiğini , sömürüldügünü ve bir çogununda ne yazıkki idamla cezalandırıldığı öğreniyoruz.
Güzel bir eserdi okumadı hem çok sarsıcı , yer yer öfkelendirici ama en çokta gururlandırıcı bir yanı vardı ben begendim. >
Çıplak Ayaklıydı Gece Ahmet Ümit
Bu kitap Ahmet ümit okumaya başlamak isteyenler ve Türkiye’nin en karanlık, yozlaşmış günlerini öğrenmek isteyenlerin okuması gereken bir kitap.
Bu kitabı yazmasının sebebi aslında yazarımızın gençlik yıllarını hep bir siyasi olaylarda, propagandalarda geçirmesine bağlı. Bu kitabı yazaraktan hem geçmiş günlerine ayna tutuyor hemde bu olaylardan dolayı yitirdiği arkadaşlarını öykülerinde ölümsüzleştiriyor. Bu kitapta birden fazla öykü barınmakta, her birinde sol kesimin ne denli sorunlarla başa çıktığını , ezildiğini , sömürüldügünü ve bir çogununda ne yazıkki idamla cezalandırıldığı öğreniyoruz.
Güzel bir eserdi okumadı hem çok sarsıcı , yer yer öfkelendirici ama en çokta gururlandırıcı bir yanı vardı ben begendim. >Firuze Kehribar Ateşi Kitap Yorumum
"Her yara kabuk bağlar derler ama bazı yaralar sanki kalp için yaratılmıştır… Onunla da olmuyor, onsuz da… "
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere daha önce MH serisiyle kalemiyle tanıştığım Mehsa'nın, beni ilk sayfadan itibaren içine çeken yepyeni kitabı Firuze: Kehribar Ateşi ile geldim.
Seneler önce birbirlerini çok severek evlenen Arjin ve Rohat, aşiretin ve çevrelerindeki insanların baskısı yüzünden çok büyük bir yara alıyorlar. Rohat, deliler gibi sevdiği karısı Arjin'in üzerine kuma getiriyor. Arjin ise yaşadığı acılara daha fazla dayanamıyor. Hamileliği sırasında son derece zorlu bir doğum geçiriyor ve üç gün üç gece suda kaldıktan sonra büyük bir lanet savuruyor.
"Bir daha bir Koçak, bir Saruhan'ın yari olmayacak ve onlardan dünyaya çocuk gelmeyecek…"
Ancak o an, bu lanetin yıllar sonra Firuze ve Ezra'nın hayatını altüst edeceğinden habersiz.
Bir kadın düşünün… Kız kardeşinin başına gelenlerin intikamını almak istiyor ve bunun için sınırlarını zorlamaya hazır. Üstelik bu kadın bir avukat: Firuze Koçak.
Firuze, gözü gibi sevdiği kız kardeşi Dildar'ın yaşadıklarından sonra hem yıllardır sevdiği adamdan hem de yaşadığı şehirden büyük bir ihanetle ayrılıyor. Ta ki üç yıl sonra Arjin Saruhan tarafından geri çağrılana kadar…
Mardin'e gitmesine on gün kalmışken beklenmedik bir şekilde erkenden dönüyor ve bir daha asla karşılaşmayacağını düşündüğü imkânsız aşkı Ezra Saruhan ile yolları yeniden kesişiyor.
Ama aralarında çok ağır bir cümle var:
"Bir daha gözün gözüme değmeyecek."
Ezra, ilk başlarda Firuze'nin yüzüne bile bakmıyor. Fakat zaman geçtikçe Firuze'nin davranışlarındaki gariplikleri ve Mardin'e geliş sebebini sorgulamaya başlıyor. Geçmişin sırları birer birer ortaya çıkarken bakalım Ezra, Firuze'yi
“Ya başka bir hayat mümkün olsaydı?”1000Kitap
Bazı kitaplar vardır; kapağını kapattığınız an bitmez, içinizde sessizce yaşamaya devam eder… Gece Yarısı Kütüphanesi benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Gece yarısı, yaşam ile ölüm arasında kurulmuş sonsuz bir kütüphane düşünün… Raflarda ise yaşamadığınız hayatlar; verdiğiniz ya da vermediğiniz kararların başka ihtimalleri. “Keşke” dediğiniz her şeyin farklı bir sonuca dönüştüğü, başka bir benliğinizin yaşadığı hayatlar… Nora’nın hikâyesi aslında biraz hepimizin hikâyesi. Çünkü kim hayatının bir noktasında “Ya o gün farklı bir karar verseydim?”, “Ya başka bir şehirde yaşasaydım?”, “Ya o insanı bırakmasaydım?” diye düşünmedi ki?
Kitap boyunca Nora, pişmanlıklarının peşinden farklı hayatlara giriyor; bazen çok başarılı, bazen çok yalnız, bazen çok sevilen ama yine de eksik kalan bir “kendisiyle” karşılaşıyor. Dışarıdan kusursuz görünen hayatların bile insanın içindeki boşluğu dolduramayacağını görmek beni en çok etkileyen şeylerden biri oldu. Çünkü bazen istediğimiz hayatın içinde bile bambaşka eksiklikler olabiliyor.
Bence bu kitap yalnızca bir kurgu değil; insanın kendi içine tuttuğu bir ayna. Pişmanlıklarımızın bizi nasıl tüketebileceğini, ama aynı zamanda yaşamanın bazen sadece “mükemmel olmak” değil, devam etmeyi seçmek olduğunu anlatıyor. Bir yerde çok derinden şunu hissettirdi bana: Belki de hayat, eksikleriyle ve kırıklarıyla bile bize ait olduğu için güzel.
Bitirdiğimde içimde garip bir sessizlik bıraktı. Sanki uzun zamandır kendime sormadığım soruları tekrar sormuş oldum. Eğer hayat seçimleri, insan psikolojisi, pişmanlıklar, alternatif hayatlar ve biraz da kalbe dokunan kitapları seviyorsanız bence mutlaka okuyun. Bazı kitaplar size hikâye anlatır, bazılarıysa sizi kendinizle tanıştırır… Bu kitap ikinci gruptaydı benim için.
Matt Haig 
Gece Yarısı Kütüphanesi
Matt Haig Gece Yarısı Kütüphanesi
Halil Cibran'ın üç kısa öyküden oluşan bu eseri, kısa öykülerle çok şey anlatan, oldukça etkili mesajlar içeren bir kitap.
Okuduğum diğer eserlerine kıyasla belirli bir olay örgüsüne sahip olması kitabı daha da sürükleyici hale getirmiş.
Yazar, “Vadinin Perileri” öyküsünde bir kadının hayatı üzerinden toplumun ahlaki yargılarını sorgularken, “Çağların Külü ve Sonsuz Ateş” öyküsünde aşkın zamana karşı ölümsüzlüğünü etkileyici betimlemelerle kaleme almış.
Kitapta en çok beğendiğim öykü olan “Deli Yahya” da ise; din adamlarının inancı nasıl bir güç ve çıkar aracı olarak kullandıklarını, kendileri her türlü imkâna sahipken yoksulları din maskesi altında nasıl sömürdüklerini ve verdikleri vaazlarla toplumu nasıl manipüle ederek etki altında tuttuklarını görüyoruz.
“Siz kalabalıksınız, bense tek başımayım. Bana dilediğinizi yapabilirsiniz. Kuzu gece karanlığında kurda yem olabilir, ama kanı şafak söküp güneş doğana kadar vadinin taşlarını boyar.”
Kitabın son cümlesi olarak Yahya'nın dile getirdiği bu sözler, düzene ve ikiyüzlü din anlayışlarına karşı tek başına verdiği mücadelenin önemini ve bu mücadeleyle toplumun uyanışına nasıl ışık tutacağını açıklıyor.
Bir fincan kahve veya çay eşliğinde bir solukta okunabilecek, okuru bazı şeyleri sorgulamaya iten, kısa ama etkili bir kitap okumak isteyenlerin tercih edebileceği anlamlı bir eser...
Keyifli okumalar:))