ben çocukken (ne zaman çocuk olmuştum!) görünmeyen adam olup pasta yemek isterdim. ne kıtmış tutkularım.
gidiyor musunuz?
güle güle.
kapıyı iyice kapayın.
sizden üşüdüm.
“Ben ne olursa olsun ait olduğu ortamın hep kıyısında duran ve yalnızca bir parçası olduğu kalabalığı değil, aynı zamanda yanı başındaki büyük boşlukları da görebilenlerdenim.”