Ümit Üstünbaş
@genchipokrat
Azimle defekasyon,
duvarda perforasyon.
Günümüz
Yaa anca böyle yazılabilirdi bir kitap.Sanki günümüz Türkiyesi ni okuyorum.Her şey uyuyor bize ve hem okuyorum hem sinirleniyorum stresli okuduğum bir kitaptı.
Reklam
,Aman tanrım
Gün batmadan öleceğim doğru mu? idam edilecek kişinin Ben olduğum doğru mu? dışarıdan gelen o boğuk çığlıklar, şimdiden rıhtımlarda neşeyle toplanan o insan kalabalığı, kışlalarında hazırlanan o jandarmalar, siyah cübbeli o rahip, elleri kanlı adamlar bütün bunlar benim için mi? demek burada kımıldayan, soluk alan, tıpkı herhangi bir masa gibi masanın yanında oturan, belki de başka bir yerde olması gereken dokunan, hisseden ve giysilerinde hala kıvrımlar oluşan ben öleceğim!
Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini dedesi anlatmışti ona.
Diye başlıyor kitap bu satırları kitabı bitirdikten sonra anlıyorsunuz. Beyaz Gemi ye yüzeysel baktığımızda iyiyi temsil eden bir çocuk kötüyü temsil eden bir Orozkul pasif iyiyi temsilen Mümin dede var. Ama olayın derinine indiğimizde sadece öyle olmadığını görüyoruz. Biliyoruzki Aytmatov un babası Rus hükumetine muhalefeti nedeniyle öldürülmüştü. Bundan dolayı ki Orozkul burda baskıcı Rus hükumetini temsil ettiğini düşünüyorum ve çocuk ise halk idi ve dikkatle bakarsanız o sadece çocuktu hep çocuk olarak çağrıldı. Yani halktan sadece biri gibiydi adı yok sadece sayılar veya genel isimden oluşuyordu. Aytmatov un kitapla ilgili eleştirilere verdiği yanıtı okuduğumuzda da diyorki hep çağ boyunca iyilik ile kötülük yarışmistir ama hep iyilik kazanacaktir diyor. Fakat baktığımızda çocuk ölüyor yani kaybetmiş gibi görünüyor ama öyle olmadığını yine kendisi açıklıyor ölüyor fakat yine ahlak üstünlüğü çocukta kaldığı için kaybedenin Orozkul olduğunu belirtiyor.
Merhaba Beyaz Gemi ben geldim!
Kitap gayet akıcı ve yazarına bakmadan Ahmet Ümit yazmış diyebilirsiniz çünkü genelde kitapları iki koldan ilerliyor. O konu hakkında bilgiler veriyor. Bu kitapta ise gençliği solcu kavgalarında adalet özgürlük uğruna harcanmış bir karakter. Diğer tarafta ise bir duası okunmamış ölmüş bir genç. Kimi tarafindan bir pir kimi tarafindan cahil bir genç kimi tarafından ise bir şeytan olarak görülüyor. Kitabın sonunda buna vurgu yapılıyor tabut açıldığında işte bu diye bağırıyor, İNSAN NE GÖRMEK İSTERSE ONU GÖRÜYOR diye.
Kitap tek kelimeyle şahane. Daha doğrusu kitaplar mı demeli? Bir çok farklı şeyden bahsediyor Maalouf. Ömer Hayyam kimmiş onu öğreniyorum İranin nasıl bir geçmişi varmıs haşhaşilik nereden geliyor Hüseyinnilik nedir ve daha neler var. Kitapta cihanın aşkı, şirinin aşkı ve Hayyamin yazısına olan aşk dile getiriliyor. Sadece doğu kültürü değil siyasi olarak da bakış açısı katıyor size.
-Titanik güvertesinde Rubaiyat Batının göz bebeği Dogunun nadide çiçeğini taşıyor Hayyam, bize nasip olan şu güzel anı keşke kalkıp görebilseydin!
Reklam