Ümit Üstünbaş
@genchipokrat
Azimle defekasyon,
duvarda perforasyon.
,Aman tanrım
Gün batmadan öleceğim doğru mu? idam edilecek kişinin Ben olduğum doğru mu? dışarıdan gelen o boğuk çığlıklar, şimdiden rıhtımlarda neşeyle toplanan o insan kalabalığı, kışlalarında hazırlanan o jandarmalar, siyah cübbeli o rahip, elleri kanlı adamlar bütün bunlar benim için mi? demek burada kımıldayan, soluk alan, tıpkı herhangi bir masa gibi masanın yanında oturan, belki de başka bir yerde olması gereken dokunan, hisseden ve giysilerinde hala kıvrımlar oluşan ben öleceğim!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini dedesi anlatmışti ona.
Diye başlıyor kitap bu satırları kitabı bitirdikten sonra anlıyorsunuz. Beyaz Gemi ye yüzeysel baktığımızda iyiyi temsil eden bir çocuk kötüyü temsil eden bir Orozkul pasif iyiyi temsilen Mümin dede var. Ama olayın derinine indiğimizde sadece öyle olmadığını görüyoruz. Biliyoruzki Aytmatov un babası Rus hükumetine muhalefeti nedeniyle öldürülmüştü. Bundan dolayı ki Orozkul burda baskıcı Rus hükumetini temsil ettiğini düşünüyorum ve çocuk ise halk idi ve dikkatle bakarsanız o sadece çocuktu hep çocuk olarak çağrıldı. Yani halktan sadece biri gibiydi adı yok sadece sayılar veya genel isimden oluşuyordu. Aytmatov un kitapla ilgili eleştirilere verdiği yanıtı okuduğumuzda da diyorki hep çağ boyunca iyilik ile kötülük yarışmistir ama hep iyilik kazanacaktir diyor. Fakat baktığımızda çocuk ölüyor yani kaybetmiş gibi görünüyor ama öyle olmadığını yine kendisi açıklıyor ölüyor fakat yine ahlak üstünlüğü çocukta kaldığı için kaybedenin Orozkul olduğunu belirtiyor.
Merhaba Beyaz Gemi ben geldim!
