Evet hala gencim ve bir şey olmak zorunda değilim. Ama bir gün gençliğim biticek ve karar vermek zorunda kalıcam. İstediğim kararı vermek için şimdiden çalışmam gerekiyor ama ben ne olmak istediğimi bilmiyorum.
Şuan her şey ilgi çekici geliyor. Sanki her şeyi yapabilirmişim gibi. Kendimi küçümsemiyorum, elbet çalışırsam yaparım. Ama gerçekten yapmak istiyor muyum? Gerçekten ne yapmak istiyorum?
Kendimi tanımaya çalışıyorum, nelerden zevk aldığımı anlamaya çalışıyorum ama bu ülkede geleceğim sadece yeteneklerim veya zevklerim üzerinden ilerlemiyor. Hem sıkılmayacağım, hem para kazanabileceğim, hem de ailemi gururlandırabileceğim bir şey seçmem gerekiyor. Önemli bir seçim.
Bunun üzerimde baskı kurmasına izin vermekten nefret ediyorum ama elimden bir şey gelmiyor. Herkesin dilinde bu kararın geleceğimi etkileceği varken nasıl olurda stres olmam.
Ama sonra hala genç olduğumu hatırlıyorum. Hala daha yirmilerine gelmemiş bir genç kız olduğumu. Önümde uzun bir gelecek olduğunu - ve tabi yaşarsam - düşünüyorum. Kendimi yirmilerimde otuzlarımda ve belki kırklarımda bulabilirim ama elbet bir gün bulucam. Benim de bir hayalim bir hedefim olucak. Ve onun için çalışmaktan gurur duyucağım. Aynı kendimle duyduğum gibi.