S

S
@gencten
7 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Birisinin idealden, gelecekten, felsefeden içten bir şekilde söz ettiğini, emin bir ses tonuyla "biz" dediğini, "diğerleri"ni andığını duymam; kendini onların tercümanı olarak gördüğüne şahit olmam onu kendime düşman görmem için yeterlidir.
Öz-empatinin bir parçası olan insanın kendi kendisiyle duygudaşlığı, duyguların geniş yelpazesi olmazsa hayatın gerilimini kaybedeceğini idrak ederse eğer, mızmızlıktan uzak durur.
Hayatın nefeslenebilmesi gerekir: nefes almak, memnuniyet duymak, nefes vermek, memnuniyetsiz olmak, sonra tekrar baştan.
"Kim olduğun o kadar bağırıyor ki, ne dediğini duyamıyorum."
İnsanlar okunmamış birer kitaptır. En basitleri hakkındaki hükmü bile tamamının okunmasına bırakmalı.
Sayfa 89