...biz bir yayız, çocuklarımız da bizim attığımız oklar. Bu oklar daha biz onları atınca bizden uzaklaşırlar. Bizden ileriye giderler. Onlar ille bize bağlı kalsın dersek, olmaz.
...insanlar binlerce yıldan beri dağları, ormanları, yeni toprakları hep bu okları kendilerinden ilerilere atarak fethetmişler...
Bence çocuğun mektepteki ilk günü, onda ömrü boyunca etkilerini yaşatan bir gündür. Eğer mektep çocuğu ilk günde kazanamazsa, ileride kazanmak için biraz yorulacak demektir. Biz ilk günü kazanmıştık.
Hayır, galiba ben aldandım. Bu köyde ölmüş bir çamur yığını değil, soy bir maya var. Soy bir mayadan yoğrulmuş, uyandırılmaya muhtaç bir insan hazinesi var. Burada ben, açlığa, çoraklığa, bataklığa, sahipsizliğe rağmen geri çekilmeyen bir savaş cephesindeyim.
Bu dünyada herkesin bir benliği, bir kişiliği vardır. Herkes bir işe yaramak ister. Herkes bir işe yarar. Eğer bir insan kendini küçük, faydasız görüyorsa, bu belki de onun suçu değildir. O da bir iş yapmak, o da bir şey başarmanın gururunu duymak istemez mi?