Biraz ağlasam geçermiş gibi geliyor,
Gecenin geçmeyen ağırlığı.
Kaldıramadan üzerimden ölü toprağını,
Fısıldıyor içimde ki ölü olanların,
Sahipsiz uşağı.
Bir süre geçse, yansa yine sigaram,
Ağırlığınca yaşımdan, yanmayan tüm hayata.
Ayaklarım tutmaz, gözlerim pek iyi sayılmaz,
Daha ben yürüyemez iken,
Koşmaya çalışmak hangi akla hürmet?
Duydum! Evet duydum!
Bir tek ben duydum..
Kapalı kapılar ardında ki çığlığımsı haykırışı.
Hava soğuk,üşümüyorum.
Etraf pus, korkmuyorum.
Gözlerim yaş, ağlamıyorum
Sadece bulutlarım doldu,taşamıyorum.