"EV YAPIMI BİR PARAŞÜT"
"Zihnin gerçek doğasının sonsuz ve sınırsız olduğunu, gökyüzü gibi olduğunu biraz evvel konuşmuştuk. Düşünceler, gökyüzünde beliren bulut kümeleri gibidir. Bulutlar gelip geçerler, ama gökyüzü onların geçişlerinden hiç etkilenmez, bozulmaz, lekelenmez, eksilmez veya çoğalmaz. Daima aynı kalır. İri bulutlar, ufak bulutlar, beyaz bulutlar, gri bulutlar ve kara bulutlar... Kimi zaman pırıl pırıl bir günes görünür, kimi zaman ise bulutlar güneşi örter. Bazen korkunç bir fırtına patlak verir, şimşekler ve gök gürültüleri yüzünden gökyüzü ürkütücü bir hale bürünür. Fakat ne gelmiş olursa olsun ve ne kadar sürerse sürsün, eninde sonunda bitecektir. Bulutlar geçip giderler, fırtına diner ve tüm bu olup bitenler gökyüzünde hiçbir iz bırakamaz. Zihnin gerçek doğası saf, bozulmamıs ve sonsuz halini daima korur."
Hayat bazen öyle koşturmacalı geçiyor ki, kendi zihnimizin içinde bile huzur bulamıyoruz. Sürekli kaygı, öfke, tahammülsüzlük... "Değişemiyorum", "zihnimdeki gevezeliği susturamıyorum" dediğimiz anlar çoğalıyor.
Zihnimizle kurduğumuz ilişkiyi sorgulatan ve meditasyonun dönüştürücü gücünü kurguyla harmanlayan sürükleyici bir hikâye sunuyor yazar bize kitabında. Bilge büyücü "Mama Nono" rehberliğinde, bizleri yedi günlük içsel bir yolculuğa çıkarıyor.
Otomatik cevaplar, otomatik tepkiler, otomatik yaşamlar... Bunun ne kadar farkındayız? Karşımızdaki insanın bizi gerçekten dinlemediğini, aslında kendi zihnindeki konuşmalarla meşgul olduğunu hissettiğimiz anlar oluyor mu? "Nasılsın?" - "İyiyim." Bu kısacık diyalog bile ne kadar ezbere yaşadığımızın bir kanıtı aslında.
Ben de son zamanlarda kendi otomatikliğimi fark ettim. Ve biraz isyan ettim açıkçası. "Nasılsın?" sorusuna her seferinde aynı cevabı vermek istemiyorum artık. Deniyorum: "Yeterince
Bir hastanede çok tontiş bir bebek doğmuş yani ben bebeğin adını annesi ile babası düşünüyormuş babaannesi ben ona 1 yıl önce vefat eden kocamın ismini söyleyeceğim siz istediğinizi koyun demiş annesi ile babasıda tamam Hayri Potur babaannem ne bilsin Harry Potter'ı Harry Potter'ı ben büyüyüp öğrenince kitaplarını okudum okula falan gittiğimde isim benzerliğinden bana öncelik,torpil oluyordu aslında bundan hiçte memnun değil değildim. Yani ben ayrıcalıklı oluyordum.Velidemort bile beni öğrenmişti onla savaşıyorduk resmen bir gün velidemort telefon etti dediki"Hayri Potur ben İngiltere'ye gidiyorum sana pempirik'i göndereceğim" pempirik de kim diyemeden kapadı. Sonraki gün pempirik geldi bu bir vampirmiş kan grubumu sordu farklı olduğu için kan ememedi benim kan dolaşımı posterimi aldı oysa oni öğretmen ev ödevi olarak vermişti bu pempiriki gece gece öğretmenle birlikte yakaladık hoca çok kızdı pempirke pempirikde gitti. Sonra kitabın sonunda ödevleri gösterdiler. Bu kitabı yani 
Hayri Potur Harry Potter'a Karşı kitabını 
Muzaffer İzgü yazmış.
Hayri Potur Harry Potter'a Karşı kitabını Muzaffer İzgü yazmış.
Kitap yorumum
Bir çırpıda biten, 136 sayfalık çerez bir kitap.
Akıcı dili sayesinde bir günde, merakla okuyup bitirebileceğiniz türden.
Konusu gerçekten çok güzeldi ve yazarın metnin içine serptiği alıntıları çok başarılı buldum.
Dil ve anlatım kısmının zamanla daha da gelişeceğini düşünsem de, hikaye sizi içine çekmeyi başarıyor. Kısa sürede bitecek, sır dolu bir hikaye arıyorsanız şans verebilirsiniz.
Peki ne anlatıyor kısaca özetlersem;
Halim ve Ferdi aynı mahallede büyümüş, saklambaç ve körebe oynayarak çocukluklarını tüketmiş iki dost.
Biri mühendis, diğeri tarih öğretmeni. Bağları hiç kopmamış.
Hatta Ferdi, çocukların teknolojiye hapsolmasına üzülüp, eski oyunları yaşatmak için borç harç bir dernek kurma hayaline girişmiş.
Sonra olanlar oluyor.
Birgün Ferdi, Mısır'a tatile gidiyorum diyip ortadan kayboluyor.
Tam da o gün, mahalle de, Halim'in komşuları evlerinde ölü bulunuyor Polis hiçbir kanıt bulamazken, Halim'in içine bir kurt düşüyor.
Ferdi'nin kayboluşu ile bu cinayetler arasında bir bağlantı var mı?
Şüphe okları sadece Ferdi'ye değil, Halim'in kız kardeşine de çevriliyor. Tesadüfen tanık olduğu bir konuşma ve bir mesaj, Halim'i acı dolu bir araştırmaya sürüklüyor.
Halim’in hayatını altüst eden bu sır ne? Suçlu kim? Ve en önemlisi; Halim öz anne ve babası hakkında hangi şok edici gerçeği öğrenecek?
Aşkı Memnu?
Nerden başlayacağımı bilmemekle beraber yazmak istediğim çok şey var. Öncelikli olarak kitaptan ne beklediğimi ve ne bulduğuma değinmek istiyorum. (spoiler)
Dünya klasiği, Tolstoy, dönemin şartları gibi durumlar birleştiğinde ben muazzam bir eser okuyacağımı düşünmüştüm. Buradan eseri kötülediğim anlaşılmasın ama ben gerçekten daha farklı bekliyordum. Aşk, aldatma, eli elinin cebinde muhabbetinin bu denli yoğun olacağını düşünmemiştim. Daha felsefik ve tarihi bakışları olan, aşk üzerinden dozunda ders veren her anlamda yeterli bir eser beklemiştim. Türk dizilerinden kaçan, Aşkı Memnu okumayan kendime dünya klasiği adı altında hepsini yaşattım gibi hissettim. ''Abartıyorsun, sen olayı anlamamışsın kitapta karakter analizi vardı'' diyecek olanlar sakin olsun. Biliyorum haklısınız, dönemin şartları gereği kadın çok güzel yansıtılmış. Ergenliğe girdiği an sosyete güzellemeleri ile kendine koca bulmaya çalışan, bulduğunda cicim ayları gereği dünyanın en mutlu insanı gibi hisseden kadının evlendikten sonra eşinin onu aldatmasını ve bu duruma müdahale edemeyip (ahlaksız ilan edilir) sineye çekmesini; sıra sıra çocuklar yapıp güzelliğini, mutluluğunu kaybedip hayattan bezmesini adım adım çok güzel yansıtmış kitap.
Kitapda ki '' Neye yarayacak bunca didinme? Benim rahat bir dakika yüzü görmeden kah gebe kah çocuk emzirerek her an öfkeli her an huysuz, acı çekerek başkalarına da acı çektirerek kocasının tiksindiği kadın olarak ömrümü tüketmemden başka neye yarayacak? '' Alıntısından bu söylediklerime hak vereceksinizdir.
Kitabın ana karakteri olan Anna'nın durumu başlı başlına inceleme gerektirir. Keza Levin içinde aynı durum söz konusu. Ben kısaca ikisi hakkında da fikrimi söyleyeyim.Kocasını sevmeyen, hayatından memnun olmayan Anna'nın, kocasını açık seçik aldatmasını
Tatil Öncesi Son Kitap: Sol Açık
Videolarıyla yolumuza yoldaş olan Aker Hoca’nın bu kitabını çok ama çok beğendim. "Başkaları mutlu olsun" derken kendi kul hakkımıza nasıl girdiğimizi ve sol yanımızda aslında en çok kendimize yer açmamız gerektiğini hatırlatan, harika bir uyanış rehberi olmuş.
Bu benim tatil öncesi son kitabımdı. Biraz sağlık sebeplerimden dolayı, biraz da dinlenmek için artık tatile gidiyorum; bizim kitap kurdu tayfaya şimdilik keyifli okumalar! Yaz molasından sonra, kışın kitap okuma günlerinde yepyeni incelemelerle görüşmek üzere.
Erika Foster serisinin şimdilik son durağı olan Ölümcül Tanık da bitti.
Kitabı okurken bir ara durup düşündüm; serinin ilk kitabı Buzdaki Kız‘ı 2017 yılında okumuşum. Dile kolay, yıllardır Erika’nın peşinden gidiyorum
Bu kez Erika’nın karşısına Vicky Clarke cinayeti çıkıyor. İlk bakışta sıradan görünen dosya, araştırma derinleştikçe çok daha karmaşık ve karanlık bir hale bürünüyor. Robert Bryndza yine merakı diri tutmayı başarıyor; her ipucunda fikriniz değişiyor, her yeni bilgiyle taşlar yeniden dağılıyor.
Erika’yı yıllardır sevmemin nedeni sadece çözdüğü vakalar değil. Güçlü duruşuna rağmen kırılgan yanlarını da görebildiğimiz, zaman zaman öfkelenip hata yapabilen gerçek bir karakter hissi vermesi. Belki de bu yüzden aradan geçen bunca yıldan sonra bile yeni bir Erika Foster kitabı çıktığında heyecanlanıyorum.
Bu kitapla vedalaşmıyoruz aslında. Bildiğim kadarıyla serinin dilimize çevrilmemiş iki kitabı daha var ve onları da büyük bir sabırsızlıkla bekliyorum. Umarım çok fazla bekletmezler. Çünkü 2017’den beri hayatımda olan Erika’nın hikayesini bırakmaya henüz hiç niyetim yok.
