asiri ortalama hatta kotu denilecek bi kitapti bence kisa oldugu ve yazim dili basit oldugu icin okuttu kendini ama olaylar asiri yuzeyseldi. ana karakterlerin arasindaki iliski o kadar gecmedi ki bana aralarinda 0 cekim ve duygu hissettim. bi giris kitabinin okuyucuya vermesi gereken seyleri de vermedi direkt olaylara daldik. giris kitabindan beklentim karakterlerin gecmisine ve motivasyonlarinin sebebine odaklanmasi olurdu benim acikcasi. bunlar olmadigi icin de asla kitapla ve karakterlerle bi yakinlik kuramadim, onlari benimseyemedim. neden bu kadar abartildigini anlayamadim
Kitap muhteşem bir giriş cümlesiyle başlıyor. Okuyucuyu giriş cümlesinin başından kitabın sonuna kadar kurgunun içinde tutan bir eser. Kitabın anlattığı asıl konu Fransız İhtilalidir. İhtilale sebebiyet veren konular, ihtilalin başlangıcı, ihtilal sürecinde çekilen acılar, ihtilalin sonucu kitapta detaylı olarak asıl hikayenin yanında veriliyor. İhtilalin yanında bir aşk hikayesi anlatılıyor. Bu aşk tek taraflı bir aşk. Kitabın devamında aşk için yapılacak en büyük fedakarlıkları görüyoruz. Kitabın başından sonuna kadar merak unsuru var. Ayrıca yazar sonuca ulaşmak için ipuçları da veriyor. Gelmiş geçmiş en çok satılan kitap olması, kitabın ne kadar başarılı olduğunu göstermektedir. Herkese tavsiye ediyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhaba;
Bu kitabı, psikolojiye ilk adım attığım yılın yazında, tamamen kendi merakımın peşinden giderek sipariş etmiştim. O zamanlar neyle karşılaşacağımı tam olarak bilmiyordum; sadece içimde anlamaya dair güçlü bir istek vardı. Okudum, bitirdim… üzerinden uzun zaman geçti. Ama aslında hiçbir zaman gerçekten bitmedi.
Çünkü bu kitap, yalnızca bir “psikolojiye giriş” kitabı olmadı benim için. Bir başlangıcın, bir arayışın, hatta biraz da kendimi keşfetme çabamın sembolü oldu. Bu yüzden burada hâlâ “okunuyor” gibi durmasını istedim. Bitmiş bir şey gibi değil, hâlâ benimle birlikte devam eden bir yolculuk gibi…
Şimdi dönüp baktığımda, o kitabı sipariş eden kişiyle bugün olduğum kişi arasında koca bir yol var. Artık o yolda yürüyen bir öğrenci değilim; o yolu kendi adıyla taşıyan biriyim.
Ben artık psikoloğum.
Geçtiğimiz ay psikolojiden mezun oldum. Ama bu cümle, sadece bir mezuniyeti değil; yıllarca süren sorgulamaları, öğrenmeleri, kırılmaları ve yeniden kurmaları da taşıyor. Ve belki de en anlamlı olan şu: Her şey, bir zamanlar sadece merak ederek aldığım o kitapla başladı.
O yüzden bu kitap burada durmaya devam edecek. Çünkü bazı başlangıçlar, hiçbir zaman gerçekten bitmez.
Helloooo
İlk kitapla seriye şahane bir giriş yaptığımız Clifton Forge serisine muazzam bir hayal kırıklığıyla veda ediyorum.
Halbuki Çelik Kral ne kadar da güzeldi. Birinci kitabı okurken bu kitabın karakterlerini de çokça merak etmiş, başlarına ne geldi de bir günde evlenmeye karar verdiler diye sorgular olmuştum.
Genevieve annesinin öldürülmesi ve kaçırılmasının ardından yeni ailesinin yaşadığı Clifton Forge'da yeni bir hayata başlar.
Peşlerinde olan katil, motorcu çetesi ve polisler varken bu biraz zor ama Isaiah ile yaptıkları planla riski düşürmeye çalışıyorlar.
Şimdi okuyacaklar için neden evlenmek zorunda kaldıklarını yazmak istemem ama gelmiş geçmiş en fas fakir (evet seveceğim bey'in az biraz parası olsun isterim) Isaiah ile evlenmeye değer miydi? Bence hayır!
Isaiah fas fakir olmasının yanında bir de sabıkalı, başka birşey de var ama okuma şevkiniz varsa kırmak istemediğimden onuda yazmak istemiyorum ama o dakikadan itibaren bu ikisi ağzıyla kuş tutsa bana daha kendilerini sevdiremezler.
Genevieve'de kızdım. Yani ortalıkta adam mı kalmadı da böyle bir g.vat ile olmaya devam ediyorsun.
Yani kusura bakılmasında benim midem amik ovası kadar geniş değil. Kabul edemem!
Devam kitabın da kuş beyinli deyip kuşlara hakaret etmek istemem ama Presley için diyecek başka söz bulamıyorum. İlk kitap boyunca herkes aynı şeyi söylüyor ama dinleyen kim? Bu kitabın sonunda da aldı cevabını! Şahsen onun hikayesini de merak etmiyorum.
Devney Perry sevdiğim bir yazar ama bu seride saçmalamaya garip bir şekilde üçüncü kitapta da devam etmiş.
Artık önümüzdeki diğer kitaplara bakacağız.
Bu kitabı tabiki de almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Sonunda o meşhur seriye bende başladım. Ve neden bu kadar meşhur olduğunu öğrendim. Mükemmel bir giriş kitabıydı. Feyre iki ablası ve babasıyla yoksul ve zor bir hayat yaşamaktadır. Bir gün avlanmaya çıktığında bir kurt öldürür. Ve işler burdan sonra sarpa sarmaya başlar. Kurt aslında bir peridir ve karşılığında o perinin yerine peri diyarına gidio yaşamalıdır. Bahar Sarayı hiç tahmin ettiği gibi değildir. Her şey mükemmel her şey güzel ve kusursuzdur. Ama Feyre perilere asla güvenmemekte kendinden emindir. Ama Tamlin yavaş yavaş onun ön yargılarını kıracaktır. Yüce Peri Lordu hem Feyre’nin kalbini kazanıp hem de kötü kalpli Amaratha’nın yarattığı sorunlarla uğraşmaktadır. Devamı Spoiler içerir. Ateş şenliğinde Feyre hiç tanımadığı biri tarafından kurtarılır. Gece Lordu Rhysand Feyre’nin hayatına hiç tahmin etmediği bir şekilde tekrar girecektir. Talmin ve Feyre birbirine aşık olmuştur. Ama Tamlin Feyre’yi korumak için onu geri kendi diyarına yollar. Ama Feyre onun her şeyden üstüne tutan Tamlin’in yanına geri döner. Amartha’nın esaretinde onun şartlarında ve sınavlarında savaşır aşkı için her şeyi yapar. Bu yolda ölür bile ya Ama artık kendisi yüce bir peri. Of yazarın böyle yapmasına bayıldım doğuştan falan olsa biraz basit kalırdı. Ama Rhysand en son ne görüp kaçtı merak ediyorum. Nesta taş kalpli ablası aslında onu seviyor . O kadar güzel bir kitaptı ki 1 günde bitti. Serinin devamını hemen okuyacağım.
José Saramago’nun "Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş" adlı eseri modern masal gibidir. Saramago, insanlığın en büyük kadim arzusu ölümsüzlüğü hırpalıyor. Ölümsüzlük bir lütuf olmanın ötesinde toplumsal bir felaketse?
Roman, edebiyat tarihinin en çarpıcı ve unutulmaz giriş cümlelerinden biriyle açılır:
"Ertesi gün hiç kimse ölmedi." Adı belirtilmeyen bir ülkede, 1 Ocak itibarıyla ölüm tamamen durur. İlk başta bu durum muazzam bir coşkuyla karşılanır; insanoğlu nihayet en büyük düşmanını yenmiş, ebedi hayatı bulmuştur. Ancak Saramago’nun ironisi tam da burada devreye girer.
Ölüm döşeğinde olan, bitkisel hayattaki hastalar ölmemekte, ama iyileşmemektedir de. Sağlık sistemi kilitlenir.
İş yapamaz hale gelen cenaze levazımatçıları, hükümete baskı yaparak hayvan cenazeleri kaldırmak gibi absürt yaratıcı çözümler aramaya başlar.
Kilise büyük bir varoluşsal krize girer. Çünkü ölüm ve dolayısıyla yeniden diriliş yoksa, dinin vadettiği cennet/cehennem ve kurtuluş teorisi tamamen çökmüştür.
Devlet, sonsuza kadar emekli maaşı ödemek zorunda kalacağı gerçeğiyle yüzleşince çöküşün eşiğine gelir. Saramago, insanlığın ütopya olarak gördüğü bir durumu, kusursuz bir distopyaya dönüştürür.
Kitap, yapısal olarak keskin bir şekilde ikiye ayrılır. Bu yönüyle hem toplumsal bir hiciv hem de bireysel bir yüzleşme hikayesidir:
Toplumsal anlamda odak noktası makro düzeydedir. Devletin, mafyanın (romandaki adıyla Maphia) ve kurumların ölümün yokluğuyla nasıl başa çıkmaya çalıştığı anlatılır. Ölmek isteyen ama ölemeyen yaşlı akrabalarını sınırın dışına (ölümün hala geçerli olduğu komşu ülkelere) götüren aileler ve bu kaçakçılıktan rant devşiren mafya üzerinden insan doğasının ahlaki çürümüşlüğü gözler önüne serilir.
Kişisel anlamda ölüm bir mektup göndererek grevine son verdiğini
