Ve Çocuk Sadece Sevdi...
Her şey burada dedi Tanrı çocuğa, Taşıdığın kalpten fazlasını tanımadım sana, İşte dünya, orası soğuk Ama hayat nasıl olsa orada, Git ve sev çocuk! Ve çocuk sadece sevdi, Tek sahip olduğu şeyden bile çok sevdi herşeyi... Ona aitlik tanınmamıştı oysa.. Yaşamını yaşamadan sevemezsin dedi Tanrı. Çocuk haykırdı; bilsen nasıl üşüyorum dünyada, Bırak beni gideyim buradan Göğsümü sıkan şu lanet hayattan.. Yavaş yavaş, Tutulmamış bir söz gibi unutup gideyim her şeyi, İzin ver geçsin, Yavaş yavaş, Sona giden şu menzilde.. Gördüm ki gerçek sandıkları, Hayaller, aşklar, öpüşler, gülüşler... Hepsi palavra, yalan Geceyi söndürsün kalbim, gündüzler zaten yalan Geçsin istiyorum, geçsin istiyorum zaman. Tanrı seslendi; Kusursuzluk aradın, şimdi nefes aldığını hatırlatacak şeyler bulmalısın, Sevmeyi sevmeden sonlanamazsın.
Gözlerin gel diyordu, sözlerin git diyordu, gözlerini dinledim sözlerine yenildim.
1000Kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gerçekten asil kadınmış, varmı şimdi böyleleri
"Bir gün eşimle çok şiddetli tartıştık. Öfkeme yenik düşüp ona 'Babanın evine git!' dedim. O da hiçbir şey söylemeden eşyalarını topladı ve gitti. Aradan birkaç gün geçti, pişmanlıktan ve hasretinden duramadım. Onu geri almak için babasının evine gittim. Kapıyı çaldım, kapıyı eşim açtı. Beni karşısında görünce gözleri parladı ve hemen boynuma sarıldı. Kulağıma eğilerek sessizce şöyle fısıldadı: 'Ne olur içeri gir ve aileme tartıştığımızı söyleme. Onlara beni çok özlediğin için almaya geldiğini söyle...'O günden sonra eşime olan sevgim ve saygım katbekat arttı. Şimdi o vefat etti... Arkasından hep ah çekerim. Onun gibisi bir daha bu dünyaya gelmedi, o çok asil bir kadındı..."
Hayata Dair
"Sen git ben seni korurum" derlerdi ya yeşilçam replikleri böyle geride kalışımız hep ondan... Ali İhsan Konuklu
Ya sus git ya konuş gel, ortalarda kalma. Özdemir Asaf
Şiir
Ben şöyle bir hikaye duydum Anna kareninay' la ilgili Tolstoy Bu kitabı yazarken hizmetçisine Benim odama girme demiş yani kapıda yemeğe bırak ve git demiş. Çok acil bir şey olursa kapıyı çalarsın demiş. Hizmetçi de korkuyor tabii tolstoy'dan hiç çalmamış kapısını. İşte sabah verdiği yemeği yememiş. Öğlen de yememiş. Bir şey olduğunu düşünerek kapıyı çalmış. Ama kadın kapıyı açmaya cesaret edememiş sakın buraya girme dedi için. Kadın gidip akrabalarını haber vermiş Ben endişeleniyorum galiba bir şey oldu siz bakabilir misiniz diye sonra akrabaları tabi bir telaş koşuyorlar eve kapıyı açıp içeri giriyorlar Tolstoy yerde cenin pozisyonunda yatıyor baygın halde saatlerce içmemiş yememiş ve ağlıyor Ne oldu diyorlar Tolstoy'a Tolstoy uyanıyor ve şöyle söylüyor ; "Anna karenina öldü".