Ama sabırlı olmak, zamana zaman tanımak gerek, şimdiye dek çoktan, hem de kesin bir şekilde öğrenmiş olmalıyız ki kaderin herhangi bir yere varmak için bir hayli dönüp dolaşması gerekir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen arkana bile bakmadan gitmek istersin. Öyle herşeyi bırakmana gerek yok. Anıları bırakabilirsen yeter
Sayfa 112
Tekrar içmeye başladık. Aşağıdaki caddede çılgın trafik bir ileri bir geri akmaya başlayıncaya kadar içtik. Sonra güneş yük seldi. Elini sıktım. "Gitmem gerek," dedim, "hiç gitmek istemiyo rum, sen iyi bir çocuksun, ama gitmeliyim."
Peki ama başkalarına ettiğimiz iyiliği kendimize niçin etmeyelim? Tabiata aykırı gitmek değil mi bu? Çünkü iki yoldan birini tutmak gerek: Hoş yaşamak, dünyanın tadını çıkarmak ya iyi bir şeydir, ya kötü bir şey. Kötü bir şeyse başkalarına onu sağlamak şöyle dursun, kimde varsa elinden almak, herkesi ondan korkmak gerekir. İyi bir şeyse onu hem kendimiz için hem başkaları için isteyebiliriz, istemeliyiz de.
En az enerji harcama yasası doğanın en bilinen yasalarından biridir.
Örneğin, A noktasından yayılan ışık B noktasına gitmek için sonsuz sayıda yol arasından en az enerji harcayarak gideceği yolu seçer, ki bu da çoğu zaman en hızlı gideceği yoldur.
Eğer A ve B noktaları havadaysa, ışık AB doğrusunu izler, çünkü AB doğrusu ışığın hedefine en çabuk varacağı, en az enerji harcayacağı yoldur.
Eğer A noktası havada, B noktası sudaysa, ışık A’dan B’ye gitmek için kırılır, çünkü ışık havada daha hızlı gider, suda yavaşlar, dolayısıyla ışık olabildiğince havada kalmak ister.
Doğanın bu en az enerji harcama yasasına fizikte sık sık raslanır.
Estetik bilincimiz doğadan ve doğa yasalarından kaynaklanır (başka nerden kaynaklansın ki!) En az enerji harcama yasası estetikte de geçerlidir. Güzelliği çoğu zaman yalında buluruz.
Edebiyatta olsun, resimde olsun, mimaride olsun, matematikte olsun, nerde olursa olsun, gereksiz karmaşa hoş değildir, yorar. Yalın, duyularımıza daha hoş gelir ve daha etkilidir. Yazında örneğin, eğer bir tümce bir düşünceyi, bir duyguyu, bir olayı, bir durumu anlatmaya yetiyorsa, ikincisine gerek yoksa, o gereksiz ikinci tümce orada olmamalı. Gereksiz uzun tümcelerden kaçınılmalı. Bir tek sözcük, yerinde kullanılmışsa ve iyi seçilmişse, koca bir sayfanın işlevini görebilir.
Resimde de öyle. Gereksiz çizgiden, gereksiz renkten kaçınmalı. Sanatçıdan düşüncesini, görüşünü, duygusunu en az enerjiyle anlatabilmeli.
Yalına ve güzelliğe ulaşmak hiç de kolay değildir. Kolay olsaydı, herkes sanatçı olabilirdi. Picasso’nun bir dizi boğa taşbaskısı vardır. Ardarda, birkaç gün içinde yapılmıştır, ilk taşbaskıda bütün ayrıntılarıyla oldukça gerçekçi bir boğa görürüz, ikinci taşbaskıda daha az ayrıntı vardır. Son taşbaskıda üç beş çizgi kalmıştır salt. Bu
