dora ve amelya'yı daha okumadım ancak şunu söyleyebilirim ki aşeka aylema'dan çok daha iyiydi. aylema giriş kitabı olmasına rağmen o kadar çok sarmıştı ki aşeka'yı düşününce heyecanlanıyordum ve okumak için yerimde duramıyordum. daha heyecanlı, daha olaylı ve duygulu bir kitap aşeka. beklentilerimin hepsini karşıladı, fazlasını da karşıladı.
maya'nın içindeki gücü ve gücün uzandığı dalları okumak çok zevkliydi. dora'da bunun çok daha fazlasını okuyacağımı biliyorum ve sabırsızlanıyorum!! dora'dan tek büyük bir beklentim var, o da maya'nın herkese hükmetmesini istediğim. fetih dahil!!
aşeka'yı bu kadar sevmemin nedenlerinden biri de olay örgüsü değil de duygular olması. her an her duyguyu yaşadım, bazı yerlerde -yalan söylemeyeceğim neredeyse her yerde- maya ile birlikte kitabın içine girdim. duygular anieen değişirken uyum sağlamakta hiç zorlanmadım çünkü yaşananlar sanki kalbimde yaşanmış kadar güzel betimlenmişti.
bu inceleme bitince bir sürü alıntı atacağım, o kadar güzel yerler vardı ki bir an tüm kitabı çizeceğim sandım HATTA 2 KALEM BİTİRDİM
! ! ! ! ! SPOİLER ! ! ! ! !
öncelikle o balolardan bahsetmek istiyorum, gecenin hikayesi ve o mükemmel balolar. diğer kitaplarda umarım bunlar devam eder çünkü balolardaki çekişmeler çok hoşuma gidiyor, içim kıpır kıpır oluyor fetih ve ayaz
çekişmelerini okurken. ha bir de, dans et aşeka kısmı AAAAAAA HARİKAYDI
kraliçe riva ve fetih'in ilişkisinin nerelere dayandığını görmek isterdim. kafam çok karıştı kitapta, fetih maya'yı korumak uğruna kraliçe ile bu denli yakın ama ilk başta riva'nın gücü çok anlatıldı. son zamanlara doğru riva'nın gücü düştü ve hâlâ fetih'in riva ile olması bana garip geliyor.
ayrıca pamir'i kadar sevdim ki... çok güzel yazılmış bir karakter, rapunzel gibi hissettiriyor. gıcık riva'nın pamir'e
Canavar Denizi2025 Okuma Raporları
Serinin ikinci kitabı olduğu için eğer ilk kitabı okumadıysanız spoiler içerir!
#KİTAPYORUMUM
İlk kitaptan sonra annesinin evine dönen Percy diğer yıllara kıyasla daha sakin bir okul yılı geçirmiş, yıl boyu okuldan atılmamayı başarmıştı. Annesi içinde hayat oldukça güzel ve sakin ilerliyordu.
Amaaaa melezin yüzü gülür mü? Gülmeeeezzz
Tam okulların kapanmasına az kalmışken ve Percy melez kampına gidip arkadaşlarını göreceğinin hayallerini kurarken gelen haber ve gerçekleşen yakantop oyunu ile onu hiç de hoş bir yazın beklediğini gösteriyor. Hele ki esnada ailesi yanında olması gereken tandık bir yüz görünmüşse.
Kampa gitmesine bir kaç gün kalan Percy annesinin ona bu yıl kampa gitmesen daha iyi olur demesi ile kafasında tehlike çanları çalan Percy kampa gittiğinde çok büyük bir sorunun ortasında olduğunu fark eder. Her gece aynı rüyaları görmesi ve rüyasında da sürekli en yakın arkadaşının ondan yardım istiyor oluşu da Percy'e hiç yardımcı olmuyordur.
Tüm bu olanlar sonunda kamp ve yakın arkadaşının kaderi Percy'nin elinde gibi görünüyor.
İlk kitapta oldu gibi yine bayıla bayıla okuduğum ve aşırı sevdiğim bir kitap oldu. Yunan mitolojisinde ki varlıkları hala daha sevmiyorum ve asla mantıklı hareketler yaptıklarını düşünmüyorum ama onları çıkartırsak asırı sevdiğim bir kitap oldu.
Yazarın kalemine sağlık .
Kiyosaki istediği kadar zengin olduğunu sanabilir. Kitabın kapağını kapatıp biraz düşününce onun adına üzüldüm. Söyleyeceklerim bu kadar onun hakkında.
Adama zengin değil demiyorum anlattıklarından belli o. Ama zenginlikten anladığımız başka. Derinlemesine düşünmeye gerek yok. Bir X kişisi var Instagram'da Türkiye'nin en çok takip ettiği kadınlardan biri. Çünkü öyle ya da böyle kabul edelim ya da etmeyelim kadın kendini ispatlamış. Kendi kulvarında. Bir de Y kişisi var, tek sıfatı zengin bir ailenin oğlu. İyi tanıyıp tanımadığım değil olay çünkü takıldığı ortalama 5 kişi kim olduğunu söylüyor bence. Neyse. Bugün magazin onların arasındaki olası bir ilişkide bu kendini kanıtlamış X kadının, Zengin Y adamıyla beraber olabilmesi için tüm sülalesini ikna etmesi gerektiğini ve daha bir sürü zımbırtı saçmalıyor. Zenginlikten anladığımız farklı toplum olarak.
Zenginlik sadece para değildir. Ama magazin haberleri bir toplumun yüzüdür ve o yüzden böyle bir kitap hiç bakmama gerek yok eminim bizim ülkemizde sükse yapmıştır. Zengin Baba bir şeyler öğretmeye çalışıyor belli. Ama bu Yoksul Baba'nın komple yanlış olduğu anlamına gelmez. Hayat bir tutam ondan bir tutam bundandır. Bize küçükken oku dendi ama bunun dışında her fırsatta çalıştık. Bir sürü işte hem de. Düşünüyorum da kaç defa ölüm tehlikesi atlattım. Bir keresinde 3 katlı bir evden üzerime babamın deyimiyle 'dalga' düştü. Bir saniye geri gitmesen posa olmuştum. Yukarı baktım benim gönlü zengin babam kafasını tutuyordu. Ne yaptım bakışını hiç unutmam. Bence insan zengin olmak için çalışmamalı. Bir işe yarar olmak için çalışmalı. Ve en önemlisi hiç kimseye bel bağlamamak ve el açmamak için. Onun dışında kazandığı kadar harcamak da marifet değildir bana göre. Fena kitap değil ama penceresi dar. İnanç gözüyle her yolu
Güzeldi·456 syf.·Aşk
8/10
2024 6. kitabı
Ayşegül kızı Esmayla birlikte eski kocasından uzak hayata tutunmaya çalışan bir anne. Kenan baba olma hayaliyle yaşayan sade evlilik hayatı olan beyefendi bir adam. Melis ise Kenanla tek düze hayatından sıkılan özgürlüğüne düşkün bir kadın. Kenan çocuğu olmasını ister ancak Melis sorumluluk istemediğini söyleyerek reddeder. Ertesi gün Melis hayallerini süsleyen yazar Akın Mertle röportaj yapar ve onun Kenandan farklı olduğunu kendisine benzediğini düşünür ve yakınlaşırlar. Melis yine Kenanın ailesi yüzünden tartıştıkları bir akşam boşanmak istediğini söyler ve soluğu Akın Mertin yanında alır. Kenan ne kadar boşanmak istemediğini söylese de Melisi vazgeçiremez. Bu süreçte Kenanın hayatına Ayşegül ve kızı dahil olur. Boşandıktan sonra Kenanı Ayşegülle gören Melis eski huzurlu evliliğini özler ve Kenanı geri almak için tekrar Kenanın hayatına girmeye çalışır. Kenan ise boşandıktan sonra Ayşegül ile yakınlaşır. Meliste bulamadığı herşeyi Ayşegülde bulan Kenan bir taraftan da
Melisle olan geçmişiyle uğraşır. Film tadında dili akıcı yormayan bir kitaptı. Kitabın sonu aceleye gelmiş gibiydi biraz. Mutlu sonla bitti.
Hakkari'de Bir Mevsim1000Kitap
“Hadi, ne duruyorsun sevgili okuyucu
Hadi yeni bir yılın eşiğinde değilsen bile
Sen de sarıl kaleme.
İster başına gelenleri yaz
İster aklından geçenleri
İster düşlerine girenleri
Ama yaz.
Çünkü her kalem yazabilir —— en azından şu benim
kırık kalemim kadar..”
Bu satırlara istinaden;
Sabah saat 05.00. Kalkıp hazırlanmalı. Sakal traşı olunmalı.
Aynaya bakmadan nasıl olunacaksa artık… oluyorum bir şekilde.
Botlar boyanmalı. Üniformalar giyilmeli. Çok fazla eğitim yok, alt tarafı bulunduğumuz bölge tanıtılacak…
Kahvaltı, mıntıka, yürüyüş vesaire derken bölge tanıtılmaya başlandı.
Yürüyoruz yüzlerce ayak sesi… toza toprağa karışıyoruz.
Neyseki düz bir patika da insafa geliyor başımızdakiler. Patikanın etrafı yemyeşil çimenler ve yaşlı ağaçlarla kaplı. Önü açık ve ferah bir alan.
Mola veriyoruz. Hava soğuk fakat manzara buna değer.
Karşım da bir dağ. Karlarla kaplı bir dağ… o kadar yakınımızda ki...
O an içimden bir ses herkesi görüntüden çıkar, kulaklarını tıka, sadece dağ ve eşsiz manzarasıyla beraber kal dedi.
Öylede yaptım. Bir ağacı gözüme kestirip kıvrılarak sırtımı yasladım.
Kimse yok. Ses ve gürültü yok artık.
Çıkardım cebimden sigaramı yaktım. İzledim… Eşsiz güzelliği. Dinledim karşımda ki karlarla kaplı dağı ve kendimi. Sigaram bitti etrafa bakındım hâla kimse yok.
Hemen bir tane daha yaktım. Vakit dar…
Manzaranın ve bana her sabah soğuğuyla diz çöktüren dağın fotoğrafını çekmem lazımdı gözlerimle. İyisiyle de kötüsüyle de beni dinleyen anlayan bir tek o vardı.
Baktım doyasıya. Her sabah bizi soğuktan tir tir titreten dağı izledim.
Akşamları en güzel gün batımını bize sunan dağı izledim. O fotoğrafları unutmamalıydım. Nasıl unutabilirdim ki?
Derken bir ses… Vakit dolmuştu. Kısa bir molaydı belki de ama benim için zamanın durduğu, düşündüğüm ve sorguladığım bir
Şiir okumak gerek sabahın ayazında veyahut gece ye veda ederken
Ruha iyi gelebilmek için
. ..
.Adını adımın yanına yazdılar
.Şimdi sen gelsen
Dağ suları gibi incecik
Kırılıp dökülen
Uçarı gülüşünle sen
-Hep öyle hayata barışık -
Çıkıp gelsen...
O bengi sularda ben
-O serin ,o gökçe mavilerde
Şu büyük kent yorgunu
Örseli, kırgın
Kime ,Lime yüreğimi
Dinlendirsem
Bir daha hiç mi hiç
gitmesen...
.Seni koruyacağım sana bile sezdirmeden
Gökyüzü gibi uzaktan ve beklentisiz
Gereceğim yüreğimin üzerine
Sevmek biraz da bu değil midir
ıslatmasada sesini bir daha
Bir isyan türküsü gibi sürdüreceğim yağmurunu
Düşlere ömürler veren o duygu bulutunun
